Posts tonen met het label presidents. Alle posts tonen
Posts tonen met het label presidents. Alle posts tonen

donderdag 12 februari 2009

Ronald Reagan

Hoe kostbaar en moeilijk het is om een persoonlijk door Ronald Reagan gesigneerd boek aan te schaffen heb ik al eerder gemeld.

Maar vandaag, op de 79ste geboortedag van mijn moeder (overleden 1999) en de 200ste geboortedag van Charles Darwin (overleden 1882), heb ik een door Ronald Reagan gesigneerd boek gekocht op eBay voor een zeer goede prijs. Ik heb vooraf bij PSA/DNA die de authenticiteit van handtekeningen onderzoekt, om een echtheidscheck verzocht. En die viel positief uit, vandaar.



Nu koop ik niks meer tot het lente is, promise. Ik wil gewoon bij 20 graden in de tuin zitten met een boek. Bij voorkeur met een nieuwe vrouw/vriendin. Duim voor mij!

woensdag 11 februari 2009

Richard Nixon

Waar was u op vrijdag 9 augustus 1974?

Ik weet het nog. Het was in de namiddag, ik was thuis gekomen van school. Ik was alleen met mijn moeder in huis (zij stond links van mij, een portable transistor radio van Philips stond op de rand van het dressoir tussen haar en mij in) toen het bericht via deze radio door de huiskamer klonk: Richard Nixon, president van de Verenigde Staten, is afgetreden.

Gek dat ik dat nog weet. Ik was bijna dertien, maar ik had toen al een enorme nieuwshonger en interesse in de wereldgebeurtenissen opgevat. De oorlog in Vietnam die door Nixon beëindigd werd had ik gevolgd. En ook het Watergate schandaal dat tot zijn aftreden leidde. Tja, je kunt er niet vroeg genoeg bij zijn!

Ik heb nadien altijd sympathie voor Nixon gehouden. Waarschijnlijk omdat het een 'geslagen' man was, iemand die - hoewel zeer succesvol in zijn buitenlandse politiek - een deuk had opgelopen. Ik héb gewoon iets met mensen die net niet perfect zijn. Net zoals met mooie-dingen-met-een-vlekje. Het vlekje maakt het echter...

Vandaag kreeg ik een stukje van Richard Nixon in huis, namelijk zijn memoires. Voor het eerst uitgegeven door Grosset & Dunlap in 1978 in een genummerde oplage van 2500 exemplaren. Gebonden in leer, goud op de snedes (niet perfect trouwens) en voorzien van een echte handtekening. Ik kocht het vorige maand op eBay.
In dit boek van meer dan 1.000 pagina's ontkent Nixon trouwens nog steeds zijn schuld wat Watergate betreft, maar dat doet er wat mij betreft niet meer toe. Ik heb opnieuw een president -- gesigneerd -- aan mijn bibliotheek toegevoegd - en dat had ik 35 jaar geleden nooit kunnen bedenken!


Nixon leeft niet meer; hij overleed op 22 april 1994.

dinsdag 20 januari 2009

Barack Obama's boeken

Dit stukje gaat over het leesgedrag van de scheidende president George W. Bush en de de nieuwe president Barack Obama.

George W. Bush
In de Nederlandse (traditioneel anti-republikeinse) pers is George W. Bush vooral voorgesteld als een domme Texaanse olieboer en daar past niet het beeld bij van iemand die ook boeken leest. De werkelijkheid is echter anders. Bush was niet alleen een zeer gretige lezer maar de boeken die hij las waren bepaald geen niemendalletjes.
In 2006 sloot George een weddenschap af met Karl Rove, zijn Deputy Chief of Staff, wie van de twee dat jaar de meeste boeken zou lezen. Karl Rove won, uit mijn hoofd met 111 boeken, maar Bush las er 95. Vijfennegentig boeken in een jaar, dat is grofweg 2 per week! En dat naast een baan als president van de USA! Mensen in de omgeving van Bush hebben vaak verklaard dat op feestjes, ontvangsten, recepties en dergelijke meneer Bush om 9 uur 's avonds altijd gauw verdwenen was. Het bleek achteraf dat hij dan naar bed ging om te lezen. De boeken op zijn lijst waren niet misselijk: het waren vooral historische klassiekers. George W. Bush dom? Hell not!

En hoe zit het nu met Obama?
Nou, dat ziet er best goed uit. Hij leest veel en vaak en wordt regelmatig gesignaleerd en gefotografeerd met een boek onder zijn arm. En nee, dat is gen propaganda: uit zijn eigen boeken en toespraken blijkt dat hij goed thuis is in de Amerikaanse geschiedenis.
In oktober 2008 vroeg The New York Times aan Obama om een lijstje van boeken of schrijvers te geven die belangrijk voor hem waren.

Dit is de lijst:
  • Ralph Waldo Emerson
  • Thomas Jefferson
  • Mark Twain (prachtig!)
  • Abraham Lincoln (heel goed)
  • James Baldwin
  • W. E. B. DuBois’ Souls of Black Folk
  • Martin Luther King’s Letter From Birmingham Jail
  • Toni Morrison’s Song of Solomon
  • Graham Greene’s The Power and the Glory en The Quiet American (goed!)
  • Doris Lessing’s The Golden Notebook
  • Alexander Solzhenitsyn’s Cancer Ward (slechte keus in mijn opinie)
  • John Steinbeck’s In Dubious Battle
  • Robert Caro’s Power Broker
  • Studs Terkel’s Working
  • Adam Smith’s Wealth of Nations plus Theory of Moral Sentiments (goede keus)
Het komt dus wel goed met de boeken op Obama's nachtkastje, zo zou je denken. Het is alleen te hopen dat hij dan wel iedere avond vroeg in bed kruipt, maar dat laatste acht ik onwaarschijnlijk gezien zijn ambitie. En als ie dan uiteindelijk in bed ligt is Michelle er nog....

Intussen ben ik bezig gesigneerde boeken van Obama te kopen. Ik moet toch wat met mijn enthousiasme voor deze man!? Obama en ik schelen exact 6 weken met elkaar: hij is van 4 augustus 1961, ik van 15 september. Hij is een Leeuw, ik een Maagd. En precies dat is het verschil tussen hem en mij: Barack aanvaller/heerser versus mij: beschouwer en (be)zorger.

Ik wens Barack Hussein Obama II alle succes!