De Rubáiyát van Omar Khayyám

Omar Khayyám was een astronoom, wiskundige, dichter en veel meer die leefde van 1048 tot 1123 in Perzië, wat we nu Iran noemen. Hij heeft onder meer een verzameling kwatrijnen nagelaten die we nu kennen als de Rubáiyát. Een Nederlandse vertaling kun je hier lezen, en op de Engelse wikipedia staat een goed overzicht van dit werk.

Mij ging het niet zozeer om het poëtische werk op zich maar om de speciale editie die The Folio Society in het najaar van 2009 heeft gepubliceerd.
Vier maanden heb ik er op moeten wachten. Zo lang had de binder in Engeland nodig om de 1000 exemplaren van dit werkelijk schitterende boek in te binden. Het is de moeite waard om even naar enkele dia's te bekijken die de binderij van heeft gemaakt van het hele productieproces. De link is hier.

Het is het eerste boek in mijn bibliotheek dat deels in perkament gebonden is. Trouwe lezers weten dat ik een liefhebber van geiten ben, maar ik moet bekennen dat ik óók van ze hou als ze dood zijn en hun velletje als omslag om een boek zit. Ik weet het: dit klinkt tamelijk pervers, dieronvriendelijk enzovoort..... Het is mijn afwijking, de boekengekte, die me elk (nou ja bijna elk) ethisch aspect dat verbonden is aan boekaankopen doet vergeten.

Hier zie je hoe het velletje wordt behandeld...

Maandag kwam het boek binnen. Omdat ik niet thuis was op het tijdstip van de bezorging heeft de bezorger het nota bene in de vrieskou buiten tegen de gevel gezet, enigzins verstopt achter een bloembak: een grove schande. [Resultaat van vrije marktwerking in de postbezorging, want het was uiteraard niet de PTT die dit bezorgde maar een allochtone snelverdiener, ik kan het niet anders zeggen want het is de waarheid.]

Geniet van de foto's!

 

 

Dit boek was in een recordtijd uitverkocht. Daar hou ik van, want mijn verzameling is mijn pensioenvoorziening. Over zeventien jaar kun je het bij me aanschaffen, zullen we zeggen voor de redelijke prijs van 4000 euro?

Geitjes

In wat voor treurige tijd leven we toch. Vandaag is de 'ruiming' (eufemisme voor moord) van geiten begonnen. Een totaal overbodige maatregel volgens alle deskundigen (zoals dierenartsen).

Er zijn weinig dingen waar ik helemaal warm voor loop. Het eerste betreft boeken, dat zal niet de lezers van deze weblog niet onbekend voorkomen. Maar het tweede zijn dieren. Eigenlijk alle dieren (op insecten, slangen en vissen na).
Ik heb een totaal zwak voor lieve honden en eigenwijze poezen maar bij de aanblik van een smachtende geit smelt ik écht helemaal. Bij mij in de buurt is een kinderboerderij waar ik regelmatig naar toe fiets om naar de geitjes te kijken. Ik voer ze dan met brood, bestudeer hun gedrag en geniet.

Mijn favoriet is deze, die duwt altijd alle andere geitjes opzij als ik met mijn brood sta te hengelen. Stoute meisjes-geitjes, daar hou ik van.

Helaas is deze foto nogal wazig, want 's avonds gemaakt met mijn mobiel. Mijn favoriete foto van een lief geitje is deze:

Het is niet te pruimen dat er nu tienduizenden geiten onnodig worden gedood. Dit is net zo erg of vergelijkbaar met boekverbranding.
Bij de laatste verkiezingen heb ik op de Partij voor de Dieren gestemd. Omdat er geen Partij voor Dieren & Boeken is. (Ik heb ooit een lezende kat gehad.)