Masturbatie

Vorige week las ik het boek Met de hand: een culturele geschiedenis van de soloseks van Mels van Driel. Ik ben van nature zeer geïnteresseerd in dit onderwerp en mijn verwachtingen waren daarom hoog gespannen toen ik de aankondiging van dit boek zag.

De inhoud viel echter tegen. Mels van Driel focust zich op de bekende veroordelingen die door godsdienst en psychologie over masturbatie zijn gegeven. Zijn  historische weergave hierover klopt in grote lijnen, maar ik vind dat het niet goed wordt uitgewerkt of verdiept. Het is allemaal nogal schetsmatig.

Van Driel noemt masturbatie het grootste taboe. Uit eigen ervaring kan ik beamen dat dit klopt en dit boek bevestigt dat op een volgens mij pijnlijke manier door het woord masturbatie in de ondertitel te vervangen door 'soloseks'. Want je zal toch maar in de boekhandel betrapt worden bij de aankoop van een boek over masturbatie! Nee, soloseks klinkt nog wel maatschappelijk/sociaal verantwoord. Alsof je de Viva leest.

In Met de hand worden verschillende 'recente' onderzoeken aangehaald zoals van Shere Hite en Masters & Johnson, maar de resultaten worden onvoldoende uitgewerkt.
Het boek is is voorzien van tamelijk obligate illustraties. Vrijwel nergens zijn ze expliciet -- als er één onderwerp is waarover gemakkelijk expliciete en ook goede en historisch verantwoorde illustraties zijn te vinden dan is dit het wel. Kijk bij voorbeeld eens naar de Franse pornografie uit de 18e eeuw, de zogenaamde French postcards uit het begin van 19e eeuw en de Uwe Scheid en Rosenberg collecties (begin 20e eeuw). Alleen het laatste hoofdstuk, over masturbatie in de kunst kon me wel bekoren. In vogelvlucht geeft hij hier een aardige presentie van het onderwerp met goede illustraties.

Tenslotte: er is in dit boek vanaf het begin een zeer nadrukkelijke focus op soloseks (bedoelt hij masturbatie?) door homoseksuele mannen, iets dat gaandeweg begint te storen. Het lijkt er op of de auteur hier zijn persoonlijke voorkeuren teveel de overhand geeft.
De vrouwelijke masturbatie blijft -- ook al doet hij zijn best om er meer over te weten te komen  -- onderbelicht.

De schrijver probeert het taboe op masturbatie te doorbreken maar bevestigt zelf het taboe door niet over zijn eigen ervaringen te spreken. Dit boek zou daarvoor een uitgelezen kans zijn geweest!
Kortom: het is een aardig bedacht boek maar een mislukt door de slechte uitwerking. Ik blijf wachten op het definitieve boek over datgene dat bijna 100 procent van de mannen en meer dan 80% van de vrouwen doet.

Persoonlijk voel ik geen enkele schaamte om te praten over masturberen (trekken, afrukken). Ik doe het minstens vijf keer week en in de zomer vaak wel twee keer per dag. Het is het heerlijkste instant geluksmoment dat je jezelf kunt geven! Het is ook niet beperkt tot mannen zoals wel duidelijk is uit de statistieken. Van een ex-vriendin weet ik dat ook zij genoot van de talloze manieren om te vingeren, clitje-draaien, en al die andere subtiele manieren waarop vrouwen zichzelf kunnen bevredigen. Ook als ze ze een partner hebben!

Aan de hand van de reacties die op deze blog binnenkomen zal duidelijk worden in hoeverre masturbatie nog steeds een taboe is. Ik hou mijn hart vast....

advies: koop dit boek en oordeel zelf.

Kan het gekker?

Dit gaat niet over boeken. Ik heb vele uren plezier gehad aan het WK Voetbal 2010. Maar nu wordt het me toch te gek.

• over het Museumplein vloog gisteren een helikopter die oranje anjers uitstrooide over het publiek.
• de binnenkomst per vliegtuig van het elftal werd begeleid door twee F16's, waarvan één oranje was geschilderd. (Ik dacht dat ik juist vorige week een noodkreet van Defensie had gelezen waarop zij bezuinigingen aankondigde.)
• op de landingsbaan rukten brandweerauto's uit om het landende toestel te besproeien met welkomst-fonteinen.
• in Amsterdam -- geleid door de PvdA-er Eberhard van der Laan -- rijdt een speciaal oranje geschilderde tram rond.
• op dinsdag 13 juli kan iedereen gratis reizen in de hoofdstad.
• de NS heeft 13 juli een aangepaste dienstregeling gericht op het vervoeren van honderdduizenden mensen (idioten?) naar Amsterdam, waardoor ik als forens mogelijk niet, later of zonder zitplaats vervoerd moet worden naar mijn werk.

Nederland wordt steeds extremer (net als het weer trouwens). Ik gun iedereen zijn of haar lol, maar laten we niet overdrijven.


Ik betaal veel belastingen maar zou liever zien dat belastinggeld besteed wordt aan gezondheidszorg of onderwijs dan aan de bevrediging van de bezopen behoeften van oranjegekken. En die oranjegekken, al is het een minderheid, deinzen er niet voor terug om na een paar 'pilletjes' of gewoon totaal dronken, de politie te lijf te gaan.

Ernstiger is, zo lijkt mij, dat dit een trend gaat worden. Het publiek eist steeds meer. Gisteren werden voor het eerst dus die duizenden oranje anjers vanuit een helikopter uitgeworpen. Misschien een actie van Eberhard van der Laan om zijn populariteit als nieuwe burgemeester van Amsterdam een boost te geven. Maar hier is meer aan de hand.
Ik voorspel: dit wordt voortaan een minimumvereiste voor een willekeurige gemeente in Nederland om nog een "feestje" te vieren. Of het nu gaat om een kampioenschap of om Koninginnedag: voortaan horen bloemen uitstrooiende helikopters tot het Nederlands cultureel erfgoed. En daar heeft de hooligan/fan/burger "gewoon recht op". En als je dat recht niet krijgt, dan ga je gewoon stenen gooien naar de politie!

Wat er morgen gaat gebeuren bij de 'huldiging' van Oranje kan ik niet voorspellen. Maar ik hoop stiekem --héél vilein-- dat het in het water valt. Als er dan ook nog enkele betreurde gewonden of doden bij vallen zijn we voortaan af van dit soort idioterie...

Leestip: alles van Paul Léautaud.

Het eerste half jaar

Ik moest me opnieuw aanmelden (nou ja inloggen) bij Blogger omdat ik zo lang inactief was, what a shame!
Terwijl het toch zo'n fijn boekenjaar is, want ga maar na: al 204 boeken kwamen het eerste half jaar van 2010 mijn huis binnen. Begin juni was ik succesvol met de aankoop van twee kaveltjes boeken op de veiling van boeken van Kees Fens (zie eerdere blog). Het is een groot genot om series te verzamelen, vooral in het begin als je nog weinig hebt! Mijn Russische Bibliotheek breidde ik uit met 20 smetteloze delen, waaronder het complete werk van Dostojewski (ik las heel veel D. toen ik een jaar of 20 was).

De Privé-Domein verzameling werd uitgebreid met 17 deeltjes. Ik heb er nu in totaal 55, van de circa 280 delen die verschenen zijn. Nog een lange weg te gaan dus...

Veilingen zijn -- zo merk ik -- een uitstekende manier om het bezit gestructureerd en voordelig uit te breiden. Voor de delen Russische Bibliotheek betaalde ik inclusief opgeld en verzendkosten omgerekend € 10,34 per deel en voor de Privé-Domeintjes € 10,71 per deel. Dat zijn goede prijzen!

Dat juni de maand van het spannende boek was, is aan mij niet ongemerkt voorbij gegaan. Ik kocht een hele stapel thrillers: vier boeken van Charles den Tex en twee van Jo Nesbø. Mede dankzij een rugblessure waardoor ik zes dagen thuis zat (15-20 juni) en een knieblessure (2 juli-?) heb ik ze allemaal uitgelezen.
Charles den Tex, van wie ik eerder Dump had gelezen vind ik een goede schrijver met een frisse stijl en actuele Nederlandse thema's.
Daarnaast was de Noor Jo Nesbø een reuze-ontdekking: mijn komende vakantie gaat een hele stapel nieuwe boeken van hem mee in de koffer. Maar over die koffer én de reisbestemming later meer.

Oogst van de Zwolse Boekenmarkt 2010

In een zinderende hitte heb ik zondag de Zwolse Boekenmarkt 2010 af gelopen. Het was zó drukkend warm dat er maar weinig bezoekers waren -- voorwaar een genot!

Ik heb namelijk aan niets zo'n hekel als me tussen allerlei lijven te moeten dringen wanneer ik een boek, dat ik van een afstand al als interessant had gespot, nader wil beschouwen en vastpakken, maar dat dit niet kan omdat de onvermijdelijke zeurkeus (v) me de weg verspert en de standhouder vraagt naar een of ander bekend kinderboek en meteen een verhaal afsteekt waarom ze het al zo lang zoekt en hoe zeldzaam het wel niet is. "Eerst zelf kijken, mop," denk ik dan, "en daarna pas vragen!"

Het kan ook een ultradomme of arrogante (m) zijn natuurlijk, zoals de man die --bij een stand aangekomen waar uitsluitend literair werk en kunst ligt uitgestald-- meteen vraagt: "heeft u ook boeken over munten en bankbiljetten?". Hiervan had ik dus allemaal geen last. Op laatstgenoemde man na dan, die van de antiquaar na 5 seconden het korte antwoord kreeg: "Nee!". Die vijf seconden had de antiquaar niet nodig om in zijn geheugen na te gaan of hij dergelijke boeken wel had, maar om de 'klant' te fixeren op zijn eigen stupide vraag en hem af te serveren met terechte onbeleefdheid. Prachtig! (Wie van dit soort verhalen smult leze de winkeldagboeken van de heren van Hinderickx & Winderickx.)

Maar ik wijd uit. Op de markt aangekomen pinde ik eerst € 200 in coupures van € 10 en € 20 om het de handelaren makkelijker te maken om te wisselen. Daarmee moest ik het doen.
Van het plan om Privé Domein en Russische Bibliotheek te gaan kopen kwam niets terecht.  Het eerste werd erg weinig aangeboden en dan nog in slechte kwaliteit (of ik had het al). Het tweede heb ik van afgezien omdat ik niet weet welke delen uit de veiling nog naar me toekomen. Hier is de oogst:

Ik ben heel tevreden over mijn aankopen:

• de eerste druk in het Nederlands van het verslag dat Howard Carter schreef over zijn ontdekking van het graf van Tut-Anch-Amon (uit 1924, heel fraai uitgeven in 2 delen en in perfecte staat). Behoorlijk zeldzaam tegenwoordig en voor een spotprijs gekocht
• een goed gemaakt pop-up boek over architectuur (voor de pop-up boekenverzameling)
• twee in perfecte staat zijnde PD's voor een goede prijs
• vier Rainbowpockets ten behoeve van de verzameling. Ongelooflijk dat veel handelaren er € 3-5 per stuk voor durven te vragen; ik had deze voor € 1,50 tot € 2,50, wat een normale prijs is (of zou moeten zijn)
• een vanwege de foto's en kleurenlitho's zeer fraai maritiem boek uit 1914 (rechtsonder op de foto)
• een map met 30 zwart/wit reproducties van Henri Matisse (Parijs, 19..?)
• niet afgebeeld, maar wel bijzonder: Justus Perthes' Atlas Antiquus, ca. 1897, 10x17,5 cm, mooie lithografie.

Na drie uur boekenmarkt snakte ik naar koelte en ben ik 'm gepeerd. De fietstocht naar huis (wind door mijn haar) duurde nog nooit zo kort.

Voorbereiding op een boekenmarkt

Morgen is er weer de jaarlijkse Zwolse Boekenmarkt.
Ik heb mijn eerdere blogs hierover nog eens op een rijtje gezet:

• 2006 (Paula heeft een verrassing voor me...)
• 2007 (de tweede keer -- 13 boeken)
• 2008 (Rainbowpockets kopen + een hilarische ontmoeting met Martin Ros over de schunnige werken van L.P. Boon -- 43 boeken)
• 2009 (op jacht naar Privé Domein -- 16 boeken)

Deze keer ga ik net als in 2008 en 2009 voorbereid op pad. Dat vergt echter wel enig voorwerk want ik weet uit mijn hoofd natuurlijk niet precies wat ik allemaal bezit. Vooral bij de uitgeversreeksen die ik verzamel is dat moeilijk te onthouden, zoals Rainbowpockets en Privé-Domein.

Vandaag draai ik vanuit mijn boeken-database dus overzichten uit van wat ik heb, zodat ik morgen (hopelijk) geen dubbele exemplaren zal kopen. Ook de enige complete* uitdraai die ik op papier heb (zie het boek op de foto) gaat morgen mee.

* Compleet is dit boek echter niet, het is bijgewerkt tot juli 2008 en mist circa 500 recente aankopen. Hopelijk zitten die nog in mijn RAM-geheugen...

De Russische Bibliotheek

Tussen mijn 18e en 25ste jaar las ik veel Russische auteurs. Af en toe kocht ik een deeltje uit de Russische Bibliotheek van G.A. van Oorschot. Ze kostten destijds tussen de 55 en 60 gulden, voor mij een enorm bedrag toen, vergelijkbaar met een week levensonderhoud. Door geldgebrek heb ik veel delen naar De Slegte moeten brengen -- iets waar ik nu nog spijt van heb!
Om mijn verlies van toen goed te maken kocht ik vorige maand op de veiling van de bibliotheek van Kees Fens 23 delen uit de Russische Bibliotheek. Helaas heb ik ze nog niet ontvangen, want ze zijn een beetje traag bij het veilinghuis en zo weet ik van 6 delen ook nog niet om welke titel het gaat, maar niettemin is mijn doel dit jaar om méér delen uit die reeks te kopen.

Ik ben er helemaal klaar voor. Morgenmiddag gaat het onweren en regenen maar ik vertrouw er op dat dit pas gebeurt nádat ik mijn slag heb geslagen. Dan kan ik vervolgens met kletterende regen tegen de ruiten (héél melancholisch Russisch) morgenmiddag al verslag doen van mijn wederwaardigheden op de Zwolse Boekenmarkt 2010.

In het Noorden

Pampusplaat. Nieuwe Ruigezandsterpolder. Ballastplaat. De Rug. Robbengat. Dat zijn een paar namen van plekken hier. Stug, zwaar, moeizaam: het klinkt in deze namen door. Dit móet wel het Einde van Nederland zijn, noordelijker gaat haast niet.
Na drie uur bus, trein, weer een bus en een half uur lopen ben ik maandagmiddag aangekomen in Lauwersoog. Vanuit hier gaat alleen nog een veerboot naar Schiermonnikoog en dat is het dan. Ik heb voor vijf dagen domicilie gekozen in een alleraardigst aangelegd bungalowpark. Mijn huisje is van alle gemakken voorzien. Ik kan kiezen uit vier bedden om in te slapen, acht stoelen plus een bank om op te zitten en dertig TV-kanalen om naar te kijken.

Ik heb vijf boeken meegenomen en een vol hoofd. Veel te vol. De afgelopen maanden was het werken, werken en nog eens werken. Ik ben tot het gaatje gegaan, zoals dat (zo lelijk) heet, tot op de rand van overspannen, burn-out. Van bloggen is het de laatste maanden dan ook niet vaak gekomen. Nu zit ik in mijn herstelprogramma. En het werkt al!

Een paar uur na aankomst is de hectiek vergeten, verder weg dan het ooit de afgelopen 21 maanden geweest is. Op het terras achter mijn huisje, bij een strakblauwe hemel en vol in de zon -- ik had mijn shirtje vanwege de warmte maar uitgetrokken -- zat ik te lezen in Wachtwoord, de nieuwste thriller van Charles den Tex, toen ik opeens een zacht KWAK hoorde. Ik keek in de richting van het geluid en zag een PA & Ma Duck op nauwelijks één meter van mijn stoel. Pa was bezig om met zijn snavel tegen de ruit van de terrasdeur te tikken, hij zag zijn spiegelbeeld kennelijk voor een andere woerd aan (zo zijn mannetjes) en Ma Duck was zich aan het poetsen (zo zijn vrouwtjes). Ze leken zich totaal niet belemmerd te voelen door mijn aanwezigheid. Na een minuut of tien wandelden ze een paar meter verder op een manier zoals alleen eenden kunnen: waggelend maar toch zeker. Ik sloop naar binnen, pakte mijn camera en nam mijn zonovergoten positie weer in. Familie Duck kwam gewoon weer terug gewandeld om een positie voor de lens in te nemen.

Het spannende boek van Charles den Tex lag omgekeerd op tafel. De zon brandde op mijn rug. Niks ‘Ballastplaat’ of ‘Robbengat’. Ik ben thuis.

In Duckstad.

De een z'n dood....

Hoewel de titel van deze blog misschien een beetje wrang is, gelet op het feit dat vandaag in Tripoli mogelijk 61 Nederlanders om het leven kwamen bij een verschrikkelijk vliegtuigongeluk, wil ik het over de dood van twee anderen hebben.

Kees Fens, literair criticus bij de Volkskrant, overleed een kleine twee jaar geleden. Op 18-21 mei komt bij veilinghuis Bubb Kuyper zijn boekenbezit onder de hamer (samen met de boeken van een aantal andere overleden verzamelaars).
Ik heb aardig wat 'lots' geselecteerd om op te bieden (in totaal zo'n honderd boeken) en zojuist mijn biedingen aan het veilinghuis doorgegeven. Ik ga natuurlijk niet zeggen waarom het gaat, maar ik heb goede hoop dat ik succesvol zal zijn!

Een andere recent overleden boekenverzamelaar is Michaël Zeeman. Zijn bezit is gisteren en vandaag geveild bij Burgermans en Niermans in Leiden.
Michaël Zeeman, ik heb eerder over hem (kritisch) geschreven in mijn blog, bezat in zijn huis in Rome maar liefst 40.000 boeken. Dat is 8 keer zoveel als ik heb en 2,5 keer zo weinig als Boudewijn Büch had. [Om een indruk te geven: voor de huisvesting van 40.000 boeken heb je, als je alles in boekenkasten plaatst, circa vijftien tot twintig standaard Nederlandse slaapkamers nodig!]

In de eerste veiling kwam Zeeman's non-fictie bezit aan bod. Ik heb hierin echter helemaal niets kunnen vinden waar mijn interesse naar uit zou kunnen gaan. Het wachten is dus op de volgende veiling, waarin de fictie aan bod komt.

We zullen zien of er boeken van Kees Fens (en eventueel later ook Zeeman) naar mijn bibliotheek zullen toevloeien.

Inmiddels zijn al mijn kasten echt mééga-vol. Ik zoek naar oplossingen: moet mijn slaapkamer er aan geloven? Moet ik boeken gaan stapelen op de vloer?
Michaël Zeeman kon alleen nog bij zijn bureau komen via smalle kronkelpaadjes tussen zijn op de vloer opgestapelde boeken door (zijn necrologie op de website van het NRC spreekt hierover boekdelen!).

Ik wil niet leven als MZ, hoezeer boeken ook mijn leven beheersen. Ik wil namelijk ook gewoon een vrouw kunnen ontvangen mijn huis zonder dat zij over stapels boeken struikelt.

De een zijn dood....

Boeken over boeken

Ik was de laatste maand enorm druk met mijn werk. Wanneer ik dan thuis kwam, na een dag van 14 uur, was ik meestal zó uitgeput en leeg dat ik niet meer aan nieuwe woorden toe kwam. Dat verklaart deze lange blogstilte.
Deze zeldzame (want eens in de 5 jaar) vrije bevrijdingsdag grijp ik aan om wat te schrijven....

... want ik schaf nog steeds boeken aan en lees -- vooral in de trein. Vier recent gekochte en gelezen titels over de liefhebberij voor boeken kan ik jullie van harte aanbevelen.

Een Amerikaans schrijvers-echtpaar, Lawrence en Nancy Goldstone, besluit op een gegeven moment om maar eens boeken te gaan verzamelen. Hun hilarische en leerzame eerste stappen op boekenaankoopgebied staan in hun in 1997 verschenen boek Used and Rare: Travels in the Book World opgetekend. Het leest als een tiet en is voor mij zeer herkenbaar. Bij voorbeeld je eerste domme vragen aan een door de wol geverfde antiquaar. De eerste keer dat je een boek koopt van zeg meer dan $ 50. En dan een voor $ 100. En wat je je aanvankelijk niet kon voorstellen dat je het ooit zou doen: een boek van een paar honderd! Enfin.... heel herkenbaar.

Dan twee bladerboeken om bij te watertanden, allebei boordevol foto's van interieurs waarin boeken een hoofdrol spelen.

Decorating with books. Prachtige foto's en tips over waar en hóe je (nog meer) boeken in je huis kan onderbrengen zodat het ook nog een plezier is om naar te kijken.Van slaapkamer tot toilet, van trappenhuis tot --ow gruwel -- keuken! Ik bestelde het bij amazon.co.uk en betaalde niet meer dan € 21,06 incl. verzendkosten voor dit gebonden boek.

Het andere boek heet Books do furnish a room en vind ik net iets fraaier dan de vorige, vooral omdat de interieurfoto's meer spectaculaire verzamelingen laten zien. Eveneens gebonden en met stofomslag en bij voornoemde website (link naar het het boek) voor slechts € 20,39 bij mij thuis bezorgd.
Ik jat één foto uit  dit boek om je een indruk te geven:

Tot slot over naar 'Holland'. Een 100% Nederlands boek is Geschiedenis van de Nederlandse bibliofilie: Boek- en Prentverzamelaars 1750-2010 van Piet J. Buijnsters. Deze tot de éminence grise behorende kenner van het antiquarische boek schreef eerder de Geschiedenis van het Nederlandse antiquariaat.
Dit fraai uitgegeven boek van 511 pagina's is echt een must have voor verzamelaars. De uitgever is Vantilt in Nijmegen (die trouwens grossiert in mooie boeken voor boekenliefhebbers).
Ik moet wel zeggen dat ik af en toe onaangename jeuk krijg van Piet J's geschrijf. Hij verkeert kennelijk gaarne in de wereld van akelig veel verdienende ex-industriëlen / ex-bankiers / ex-artsen en andere heren die met een gouden lepel in hun bek geboren zijn. Het aardappel-in-de-keel gehalte is duidelijk aanwezig. Wat niettemin beklijft is een uiterst waardevol boek, mede dankzij het uitstekende register, de noten en de bibliografie.
De hoofdstukjes waarvan ik het meest genoten heb waren die over de verzamelaars Ayolt Brongers, Arnold Heertje en Boudewijn Büch. Advies: kopen!

Mijn bevrijdingsdag van 2010 was deze bijdrage: bevrijd van de angst niet meer te kunnen schrijven over wat me bezig houdt na een stilte van 4 weken.
Bevrijdende Zucht!

Smolensk

Weinig Nederlanders zullen tot vandaag hebben gehoord van de Russische stad Smolensk. Tot vanochtend het vliegtuig neerstortte met daarin de Poolse president Lech Kaczynski en een groot aantal andere leden van de Poolse elite. Een heel treurige gebeurtenis die nog lang zal doorwerken in de toekomstige geschiedenis van Polen.

Wat heeft dit met deze boekenblog te maken?

Ik bezit een boekje over Smolensk, een reisgids. Uitgegeven door de propaganda-uitgeverij Progress in 1982 toen deze stad nog tot de Sovjet-Unie behoorde.

Ik verzamelde alle stedengidsen van de USSR die ik kon krijgen, wat niet zo moeilijk was want ze werden door De Slegte aangeboden. Sommige delen hadden achterin zelfs een losse kaart, zoals ook het deel Smolensk (foto boven). Op zaterdag 7 juni 1986 kocht ik het voor fl. 4,95. Begin jaren tachtig was ik nog overtuigd, zij het 'kritisch', communist en kocht en las me suf over de Sovjet-Unie. Ik deed zelfs een cursus  Russisch bij de LOI. (Ik kan het nog steeds een beetje lezen, wat best handig is.)

Er zijn nog 197 boeken over dit onderwerp in mijn bezit (een deel verkocht ik eerder via Boekwinkeltjes.nl). Veel boeken zou ik alsnog zonder problemen weg kunnen doen. Op sommige boeken na dan zoals het verzameld werk van Lenin en de reisgidsen -- want die laatste waren voor die tijd moderne uitgaven. Plus de propaganda: die behoud ik omdat het historisch interessant materiaal is en intussen de status van zeldzaamheid heeft bereikt, aangezien veel van deze uitgaven na de omwenteling zijn vernietigd/weggegooid.

Terug naar de ramp van vandaag. Die zal in de nabije toekomst worden opgenomen in alle boeken over vliegtuigrampen. Er zullen ook boeken geschreven worden over alleen déze ramp. Op Discovery Channel komen reconstructie-documentaires. Er zullen complottheorieën ontstaan [dat is vast al aan de gang] en ook dáárover zullen boeken verschijnen -- waarschijnlijk geschreven door zielige chaoten van het type: man, alleenstaand, 40-50 jaar oud en lijdend aan een ernstige vorm van obesitas vanwege alle uren die zij aan de computer hebben doorgebracht met Coca Cola, pizza's en chips als troost....

Maar schrijver dezes (man, alleenstaand, leeftijd 40-50 jaar en in tegenstelling tot het complottheorie-type slank en een Cola-hater) zal een close eye houden op al die toekomstige boeken en u daarvan dapper op de hoogte houden. Voor zover het iemand interesseert natuurlijk.....

Pepys-kamer, zuidkant

Het weer was toch niks aan op deze eerste paasdag, dus hierbij de beloofde foto van een andere kant van de Pepyskamer.