vrijdag 30 december 2005

Post uit Ascension Island

Ascension Island... zijn er bewoonde eilanden die nog verder, onbereikbaarder zijn als Ascension? Tja, Tristan da Cunha natuurlijk maar verder zou ik het niet weten. Ascension is eigenlijk niet eens bewoond: er is een militaire basis die 1100 mensen huisvest. Maar geen geboren en getogen Ascension-er, voor zover ik weet.

Niettemin is er in dit onderdeel van het Britse rijk wel een postal service en die produceert postzegels, aerogrammes (luchtpost-enveloppen), ansichtkaarten en meer. Er is tevens Ascension-geld. Sinds jaar en dag staat Ascension op mijn ROVE-lijst (Romantische Onbereikbare Verre Eilanden-lijst). Onbereikbaar voor mij, maar niet onbereikbaar in omgekeerde zin. Op 28 mei 2005 heb ik bij de Post Office Department van de Ascension Island Government een bestelling gedaan. Door wat moeilijkheden in de organisatie ter plaatse kon deze bestelling lange tijd niet worden uitgevoerd, maar op 24 oktober kreeg ik dan toch een e-mailtje dat de bestelling klaar stond. Het wachten was nog op het vrijgeven --door de bank-- van mijn betaling. Op 2 december ging de envelop op Ascension Island eindelijk op de bus. Met een militair vliegtuig (dit gok ik, het zou ook een schip kunnen zijn en dat laatste hoop ik natuurlijk) naar London en vandaar naar hier.
Aanschouw de prachtige munten met afbeeldingen van diersoorten die op Ascension voorkomen, de postzegelserie die op 28 oktober 2004 werd uitgegeven t.g.v. de maansverduistering die toen op dit eiland goed te zien was en een voorbeeld van de 4 luchtpost-enveloppen en de 10 ansichtkaarten die in dit pakket zaten.




Het zal velen ontgaan, maar ik krijg een absolute kick van het ontvangen van zo'n pakje. Het is op een ROV-eiland door iemand persoonlijk zorgvuldig verpakt, heeft een ingewikkelde reis achter de rug & wordt dankzij de postdiensten van Ascension, Engeland en Nederland uiteindelijk hier in mijn brievenbus gestopt -- gelijktijdig met domme dingen als offertes voor de nieuwe zorgverzekering en bankafschriften. Ondanks Internet en e-mail blijft het post-systeem bestaan en dat vind ik mooi. Het zou altijd zo moeten blijven!

donderdag 29 december 2005

Iedereen is weg, of slaapt

Wat een stilte overal. De dagen tussen Kerst en de jaarwisseling lijkt iedereen weg te zijn. Bezig met goede vornemens of zo. Of bij familie. Of gewoon thuis & 'nergens zin in'.
Nou is dat allemal nog niet zo erg, ware het niet dat (1) mijn lief in Italië zit en (2) er dit jaar geen winterstop is in het Betaald Voetbal. Door dit laatste plus een of ander schaatstoernooi is mijn favoriete zender Radio 1 volledig gewijd aan stomme sporten in plaats van cultuur programma's. Ik vind dat een schande! Tellen wij niet meer mee als er geschaatst of gevoetbald moet worden? Ik kan maar weinig sympathie voelen voor de protesten van de publieke omroep tegen de plannen van de minister: ze houden nu al geen rekening met me!
Zelf ben ik nog aan het werk deze dagen (ben blij bij een minderheid te behoren) en denk na over hoe ik een soort afsluiter van 2005 kan maken over de gigantische hoeveelheid aangeschafte boeken dit jaar. Meer dan 500 dat weet ik al... maar hoeveel precies? En wat was het mooiste?

woensdag 28 december 2005

Opsporing Verzocht

PERSBERICHT


Bij de laatste veiling van de Bibliotheca Didina et Pinguina is het Boudewijn Büch Museum op Internet in het bezit gekomen van kavel 4716. Dit kavel bevat een 70-tal objecten van diverse aard uit het bezit van BB. Verreweg het meest waardevolle item van deze collectie betreft de zilveren servetring met inscriptie "Boudewijn 31-8-49". Zoals veel Büchkenners wel weten, werd op die datum in 1949 de baby Büch verkozen tot mooiste baby van Zuid-Holland. Deze servetring is daarvan het tastbare bewijs. Toen het kavel in bezit kwam van het Museum op 14 december (sic!) ontbrak alleen deze servetring. Het is mogelijk dat de servetring tijdens de kijkdagen van Bubb Kuyper door iemand meegenomen is. Het kan ook zijn dat de ring verdwenen is tijdens het transport door een koeriersbedrijf van Haarlem naar Utrecht.
Hoe het ook zij: feit is dat dit bijzondere en unieke voorwerp verdwenen is. Uiteraard is zowel met Veilinghuis Bubb Kuyper als met het koeriersbedrijf uitvoerig over deze kwestie gesproken en er mogen in de richting van deze partijen dan ook geen verwijten gemaakt worden.

Hierbij wordt de lezers van deze site verzocht om ogen en oren open te houden met betrekking tot deze servetring. Wellicht is of wordt iemand dit voorwerp te koop aangeboden. Misschien duikt het op bij eBay of een andere veiling-site of Marktplaats etcetera. In dat geval willen we dat graag direct willen weten. Van de vermissing van deze ring wordt aangifte gedaan bij de politie. Mocht dit bericht op een of andere wijze de huidige bezitter van deze servetring bereiken, dan wordt de mogelijkheid geboden het item anoniem op te sturen aan Postbus 19177, 3501 DD in Utrecht. In dat geval zal de aangifte worden ingetrokken.
Alle reacties kunnen naar het genoemde postbus-adres of naar bbmuseum@persis.nl

dinsdag 27 december 2005

Tussen kerst & Oud en Nieuw

Ik begin weer te leven. Vandaag is de misselijkheid eindelijk afgezakt. Mijn liefje is vanmorgen naar Milaan vetrokken en heeft de zorg voor Monthy, de bearded collie aan mij overgelaten. Dus troost ik me met hem in onze gezamenlijke eenzaamheid -- en dat valt reuze mee. Alleen jammer dat het zo gruwelijk koud is!
Op het nachtkastje: Simenon: De klokken van Bicêtre. Uit 1963, leest als een trein.
Hier twee foto's van die andere trein die op dit moment wel heel graag uitgelaten wenst te worden (afgelopen zomer, strand van Noordwijk):



Wat kan die jongen graven!

zondag 25 december 2005

Eerste Kerstdag

Helaas, hele dag ziek (misselijk, diarree) -- heb ik al 10 dagen last van maar vandaag is het toppunt. Erg jammer van het geplande kerstdiner maar morgen is het eten ook nog goed dus doe ik dan een nieuwe poging.

zaterdag 24 december 2005

Heerlijke eenzame kerstdagen

Omdat vandaag waarschijnlijk en morgen zeker niemand deze blog leest, kan ik wel een keertje persoonlijk ontboezemen. Ik ben buitengewoon blij met deze kerst. Mijn lief moet drie dagen achtereen in het ziekenhuis werken (dat is afgesproken, dus geen probleem) en ik heb maar liefst drie volle dagen vakantie!
Op dit moment luiden de klokken van twee kerken in de buurt om mensen op te roepen tot het bijwonen van een kerst-mis, de enige keer in het jaar dat de kerk vol zit. Ik heb daar nogal wat moeite mee, want ik neem geloof zeer serieus -- ook al beperkt zich dat bij mij tot af en toe lezen in de Bijbel en proberen een aantal van de christelijke beginselen in de praktijk te brengen. Zoals de Tien Geboden, eerlijk zaken doen en de belasting niet oplichten (hoewel dat laatste wel steeds moeilijker wordt!)

In de loop van de decennia heb ik alle familie-verplichtingen van me af weten te schudden. Ook vrijwel alle andere sociale verplichtingen overigens. Dat geeft een ongelooflijk bevrijdend gevoel. Hoewel ik een oude vader heb en 7 broers en zussen hoef ik me niet verplicht te voelen bij iemand langs te gaan of bezoek toe te laten (dat zou helemaal erg zijn) omdat men de (boeken)gek inmiddels wel kent.

Vanmorgen vroeg opgestaan om te klussen in huis: spots in een vitrinekast gemaakt [de eerste Boudewijn Büch spullen staan er al in], CD-rek aan het plafond gehangen (tja, de muren zijn al bezet met boekenkasten) en boeken geordend, administratie afgewikkeld enz. Vandaag verwen ik me met een heerlijk restje van het eten van gisteren, voor morgen heb ik carpaccio, quiche, gehakte biefstuk en een lekkere salade op het menu staan. Mjammie! En elk moment van de dag of nacht heb ik alle boeken die ik me op dit moment te lezen kan wensen ter beschikking.

Ik ben volmaakt gelukkig.

vrijdag 23 december 2005

Niets te lezen met kerst?

Omdat ik bang was met kerst niets te lezen te hebben, heb ik bij het Kruidvat de 10-delige cassette van Charles Dickens gekocht. Wil je ook alle grote romans van deze 19e-eeuwer lezen of vind je het wel mooi staan in je boekenkast, ren dan snel naar het Kruidvat en koop 'm zelf, voor slechts 44,95 euro.


Zo zorgt deze winkelketen er niet alleen voor dat je van buiten mooi bent, maar ook geestelijk niets te kort te komt. Mooi hè?

woensdag 21 december 2005

Een Griekse kerstkaart

Wat zijn die Grieken toch lief! Vandaag werd het opnieuw bewezen toen ik een kaart op de deurmat vond van de familie Stagaki uit Rethymon, Kreta. Twee jaar geleden waren P. en ik daar op vakantie, in hun gezellige familie-hotel Blue Sea (tip!). Het was een bijzonder jaar en een heel bijzondere vakantie omdat we elkaar verloofden en naar de Olympische Spelen in Athene gingen. We hebben het enorm naar ons zin gehad in Rethymon, dat een uurtje verwijderd ligt van Chania, waar lezers van dit blogje de welbekende Bibliofilos aan kunnen treffen. (Maar dat wisten we toen nog niet.)

Rethymon haven

Vorig jaar kregen we onze eerste kerstkaart van de Stakagis. Dat vond ik vooral erg voorkomend, maar ik beschouwde het min of meer als klantenbinding; voor één keertje. Afgelopen zomer zijn we wederom naar Kreta gegaan, en hoewel we graag opnieuw bij hun geboekt hadden lukte dat toen niet: ze zaten al helemaal vol. Onaangekondigd zijn we op een middag bij hun op het terras gaan zitten en na een ongelovige blik -- hé, jullie hier? -- kwam ieder familielid ons een handje geven en de hond Nello een pootje of vier, waarna vervolgens onze geliefde drankjes werden gebracht (ouzo voor de dame en witte wijn voor de heer) die we uiteraard niet hoefden af te rekenen.

De kerstkaart van vandaag bevatte behalve de beste wensen ook many kisses. Nou, ik weet het al: volgend jaar gaan we weer naar Rethymon, in mei bij voorbeeld wanneer het nog niet zó heet is dat je voortdurend in het zwembad moet afkoelen. (Oh, wat een ramp!)


en terwijl ik in het zwembad lig, leest (of plundert) P. op de haar bekende wijze de krant.

Alvast de beste wensen voor iedereen in de donkere dagen voor kerstmis 2005, van M & P.

dinsdag 20 december 2005

Büch's bezit 1 - De Speeldoos

Om de stilte te verbreken die sinds een kleine week op mijn weblog heerst, open ik vandaag met een muzikaal voorwerp, een speeldoosje met een clown welke aangetroffen werd in kavel 4716.


Het is een schattig doosje van hout en papier met een speelwerkje dat je aan de achterzijde kunt opwinden. Wanneer je het laadje aan de voorkant opent begint het te spelen: Send in the Clown. Het is de bedoeling dat de clown daarbij gaat dansen, maar dat mechanisme is kennelijk kapot. (Misschien weet iemand waar ik naar toe kan om zoiets te laten repareren?) Maar het geluid is prachtig. Vraag niet hoe, maar ik ben er in geslaagd een klein stukje geluid op te nemen, 5 seconden lang, en als een Quicktime filmpje op te slaan. Je zou het via deze link moeten kunnen beluisteren met behulp van je player. Misschien dat Weirdomusic weet hoe je zo'n geluid kan omzetten in mp3?
En dan met betrekking tot de vorige blog: er is 1 onderdeel van het kavel verdwenen. Op verschillende manieren wordt nog onderzocht hoe dit heeft kunnen gebeuren, maar feit is dat het mist. Daarom zal ik een dezer dagen de stap moeten nemen om Justitie in te schakelen. Ik hou de lezers op de hoogte!

zondag 18 december 2005

Probleempje

Er is een probleem met één van de aangekochte kavels van de laatste Büch-veiling; tot het opgelost is, zit ik een beetje dichtgeklapt na te denken over het hoe en wat. Vandaar geen bijdrage op dit moment.