Terwijl de knallen van het eerste illegaal afgestoken vuurwerk hier niet van de lucht zijn en ik af en toe bijna uit mijn stoel geblazen wordt door wéér een ontploffing van een melkbus met carbid (dat is hier in het Oosten een traditie) zit ik noodgedwongen thuis met de Mexicaanse Griep.
Ik heb gewoonlijk nooit griep. En bovendien had ik me heilig voorgenomen de laatste dagen van het rampjaar 2009 in volle gezondheid door te brengen. Het lot heeft me dat genoegen helaas niet gegund.
Deze griep is nogal tricky: de koorts wisselt heel erg. In de morgen bijna niks, halverwege de middag een opleving en aan het eind van de middag een uitschieter waarbij ik, ondanks drie lagen kleding plús een fleece-deken over me heen, nog zit te rillen van de kou (hoge koorts dus). 's Nachts is de koorts vrijwel constant. En verder doet alles zeer: rug, schouders, benen, opgezwollen klieren..... nog afgezien van de heftige droge hoestaanvallen...
Eigenlijk is het merkwaardig dat je pas ontdekt wat voor perfecte machine je lichaam normaal gesproken is wanneer deze hele machinerie ontregeld is.
Tegelijk is het ook mooi want terwijl ik zwetend deze regels zit te typen werkt mijn afweersysteem heel actief aan mijn genezing. Helemaal vanzelf, hoef ik niks voor te doen, alleen een beetje geduld te hebben.
Niets hoeven, alles mogen en je nergens over hoeven te verantwoorden: ik geloof dat ziek zijn louterend is.
dinsdag 29 december 2009
woensdag 23 december 2009
Voor de kerst
Vandaag was mijn laatste werkdag voor de kerst. Wat ben ik blij dat ik nu vier dagen thuis kan zijn!
De afgelopen weken, ik schreef er al eerder over, werden gekenmerkt door veel te lange reizen, kou en vertragingen. Afgelopen nacht moest ik noodgedwongen doorbrengen in een hotel in Utrecht vanwege de miserabele treinenloop. (Gelukkig kon ik in dit hotel nog een rookkamer boeken, wat buitengewoon prettig is voor iemand die deze verslaving niet kan overwinnen. Het alternatief zou zijn dat je voor elk sigaretje zes verdiepingen naar beneden moet om in de sneeuwkou buiten een paar hijsjes te nemen....)
Voor mij betekent vijf dagen vrij: vijf dagen de vrijheid om me onbelemmerd in boeken te storten: wat een heerlijk vooruitzicht!
En mocht ik de behoefte krijgen om de beslotenheid die het lezen van het boek nu eenmaal met zich meebrengt te ontvluchten, dan hoef ik alleen maar de straat uit te lopen om mezelf te laven aan een prachtig uitzicht:
Ik wens u allen intieme, warme kerstdagen.
De afgelopen weken, ik schreef er al eerder over, werden gekenmerkt door veel te lange reizen, kou en vertragingen. Afgelopen nacht moest ik noodgedwongen doorbrengen in een hotel in Utrecht vanwege de miserabele treinenloop. (Gelukkig kon ik in dit hotel nog een rookkamer boeken, wat buitengewoon prettig is voor iemand die deze verslaving niet kan overwinnen. Het alternatief zou zijn dat je voor elk sigaretje zes verdiepingen naar beneden moet om in de sneeuwkou buiten een paar hijsjes te nemen....)
Voor mij betekent vijf dagen vrij: vijf dagen de vrijheid om me onbelemmerd in boeken te storten: wat een heerlijk vooruitzicht!
En mocht ik de behoefte krijgen om de beslotenheid die het lezen van het boek nu eenmaal met zich meebrengt te ontvluchten, dan hoef ik alleen maar de straat uit te lopen om mezelf te laven aan een prachtig uitzicht:
Ik wens u allen intieme, warme kerstdagen.
maandag 21 december 2009
Geitjes
In wat voor treurige tijd leven we toch. Vandaag is de 'ruiming' (eufemisme voor moord) van geiten begonnen. Een totaal overbodige maatregel volgens alle deskundigen (zoals dierenartsen).
Er zijn weinig dingen waar ik helemaal warm voor loop. Het eerste betreft boeken, dat zal niet de lezers van deze weblog niet onbekend voorkomen. Maar het tweede zijn dieren. Eigenlijk alle dieren (op insecten, slangen en vissen na).
Ik heb een totaal zwak voor lieve honden en eigenwijze poezen maar bij de aanblik van een smachtende geit smelt ik écht helemaal. Bij mij in de buurt is een kinderboerderij waar ik regelmatig naar toe fiets om naar de geitjes te kijken. Ik voer ze dan met brood, bestudeer hun gedrag en geniet.
Mijn favoriet is deze, die duwt altijd alle andere geitjes opzij als ik met mijn brood sta te hengelen. Stoute meisjes-geitjes, daar hou ik van.
Helaas is deze foto nogal wazig, want 's avonds gemaakt met mijn mobiel. Mijn favoriete foto van een lief geitje is deze:
Het is niet te pruimen dat er nu tienduizenden geiten onnodig worden gedood. Dit is net zo erg of vergelijkbaar met boekverbranding.
Bij de laatste verkiezingen heb ik op de Partij voor de Dieren gestemd. Omdat er geen Partij voor Dieren & Boeken is. (Ik heb ooit een lezende kat gehad.)
Er zijn weinig dingen waar ik helemaal warm voor loop. Het eerste betreft boeken, dat zal niet de lezers van deze weblog niet onbekend voorkomen. Maar het tweede zijn dieren. Eigenlijk alle dieren (op insecten, slangen en vissen na).
Ik heb een totaal zwak voor lieve honden en eigenwijze poezen maar bij de aanblik van een smachtende geit smelt ik écht helemaal. Bij mij in de buurt is een kinderboerderij waar ik regelmatig naar toe fiets om naar de geitjes te kijken. Ik voer ze dan met brood, bestudeer hun gedrag en geniet.
Mijn favoriet is deze, die duwt altijd alle andere geitjes opzij als ik met mijn brood sta te hengelen. Stoute meisjes-geitjes, daar hou ik van.
Helaas is deze foto nogal wazig, want 's avonds gemaakt met mijn mobiel. Mijn favoriete foto van een lief geitje is deze:
Het is niet te pruimen dat er nu tienduizenden geiten onnodig worden gedood. Dit is net zo erg of vergelijkbaar met boekverbranding.
Bij de laatste verkiezingen heb ik op de Partij voor de Dieren gestemd. Omdat er geen Partij voor Dieren & Boeken is. (Ik heb ooit een lezende kat gehad.)
vrijdag 18 december 2009
En de winnaar is....
Afgelopen week heb ik vele, vele uren doorgebracht op ijskoude perrons: wachtend op treinen die niet kwamen of zittend in treinen die vertraagden. Eenmaal thuis, na een 12-urige werkdag restte me het lezen van de mail, het drinken van een glas wijn, wat eten en dan naar bed. Half zes weer op, voor een nieuwe NS/Prorail uitdaging.....
Dit geklaagd hebbende, kan ik nu (met een thuiskom-vertraging van bijna 1 uur) de winnaar van de kleine prijsvraag bekendmaken.
Ik had verschillende boeken als beste beoordeeld:
- de millennium-trilogie van Larsson (geraden door Koen)
- Het bed tussen de boeken van Mercier (Koen)
- Een boekenkast vol geesten van Bonnet (Gerbie)
- Verlovingstijd van Maarten 't Hart (niet genoemd door iemand, jammer!).
Slechtste waren:
- inderdaad Kut van De Prada (Erwin)
- Lolliepop (Koen), Vakantiegeld (Gerbie), De eerste steen (niet genoemd), Duistere bestemming (niet genoemd).
Al deze vier boekjes hebben gemeen dat ze zijn geschreven door vrouwen die niet of nauwelijks kunnen schrijven (en dan doel ik op het technische ambacht van het schrijven) maar die niettemin enorm goed verkocht worden. Het lijkt er nog het meest op dat er een machinerie bestaat die eindeloze stromen boeken en boekjes van (toevallig?) vrouwen produceert die je leest als een wind: voor je het weet is het aan je ontsnapt. Als je het knetterend doet zorgt het nog even voor ophef of hilariteit, maar de stank daarna blijft nog even in je neus hangen, waarna het overigens weer snel voorbij is.
Toen ik voor deze prijsvraag de als slechtst beoordeelde boeken nog eens na liep, kon ik me van bovengenoemde vier titels niets inhoudelijks meer herinneren. Ja, iets met moord of jaloezie of seks, maar verder? Dat zegt toch wel wat!
Uit het bovenstaande blijkt dat Koen het dichtst zat bij mijn (persoonlijke) voorkeuren en Gerbie als goede tweede. Daarom gaat het boek "Panorama of the Enligthenment" naar Koen en krijgt Gerbie een bol.com cadeaubon van € 10,00 als troostprijs. Wanneer heer en dame in kwestie mij vóór zaterdag 19 december 11 uur hun adres mailen (boekengek at persis punt nl) dan kan ik nog net op tijd het postkantoor bereiken (sluit om 13.00 uur) en hebben zij nog vóór de kerst hun geschenk in huis.
En anders loopt het iets vertraging op.....
Fijne winterse leesdagen gewenst!
Dit geklaagd hebbende, kan ik nu (met een thuiskom-vertraging van bijna 1 uur) de winnaar van de kleine prijsvraag bekendmaken.
Ik had verschillende boeken als beste beoordeeld:
- de millennium-trilogie van Larsson (geraden door Koen)
- Het bed tussen de boeken van Mercier (Koen)
- Een boekenkast vol geesten van Bonnet (Gerbie)
- Verlovingstijd van Maarten 't Hart (niet genoemd door iemand, jammer!).
Slechtste waren:
- inderdaad Kut van De Prada (Erwin)
- Lolliepop (Koen), Vakantiegeld (Gerbie), De eerste steen (niet genoemd), Duistere bestemming (niet genoemd).
Al deze vier boekjes hebben gemeen dat ze zijn geschreven door vrouwen die niet of nauwelijks kunnen schrijven (en dan doel ik op het technische ambacht van het schrijven) maar die niettemin enorm goed verkocht worden. Het lijkt er nog het meest op dat er een machinerie bestaat die eindeloze stromen boeken en boekjes van (toevallig?) vrouwen produceert die je leest als een wind: voor je het weet is het aan je ontsnapt. Als je het knetterend doet zorgt het nog even voor ophef of hilariteit, maar de stank daarna blijft nog even in je neus hangen, waarna het overigens weer snel voorbij is.
Toen ik voor deze prijsvraag de als slechtst beoordeelde boeken nog eens na liep, kon ik me van bovengenoemde vier titels niets inhoudelijks meer herinneren. Ja, iets met moord of jaloezie of seks, maar verder? Dat zegt toch wel wat!
Uit het bovenstaande blijkt dat Koen het dichtst zat bij mijn (persoonlijke) voorkeuren en Gerbie als goede tweede. Daarom gaat het boek "Panorama of the Enligthenment" naar Koen en krijgt Gerbie een bol.com cadeaubon van € 10,00 als troostprijs. Wanneer heer en dame in kwestie mij vóór zaterdag 19 december 11 uur hun adres mailen (boekengek at persis punt nl) dan kan ik nog net op tijd het postkantoor bereiken (sluit om 13.00 uur) en hebben zij nog vóór de kerst hun geschenk in huis.
En anders loopt het iets vertraging op.....
Fijne winterse leesdagen gewenst!
(dit is het uitzicht vanuit mijn zuidelijke boekenkamer op vrijdag 18 december 20.00 uur,
het moment dat ik zal herinneren als de laatste dag dat Philip Freriks het Journaal presenteerde.)
maandag 14 december 2009
Uitslag prijsvraag
Twee blogjes geleden beloofde ik de winnaar van mijn prijsvraag over mijn als slechtst en best beoordeelde boek van 2009 bekend te maken op 5 december.
Nu is er ruzie in de jury. Wie kent dat niet van de Libris Literatuurprijs, de Prijs der Nederlandse Letteren of één van 50 (!) andere Nederlandse literatuurprijzen? Gelukkig is het belang hier minder groot dan bij de verhitte koppen die deel uitmaken van de Grote Prijzen. Jurylid 1 weet het niet, jurylid 2 wel, maar heeft tijdgebrek om een toelichting te schrijven.
Zo blijft het wel spannend, toch? Ik hou u op de hoogte!
Nu is er ruzie in de jury. Wie kent dat niet van de Libris Literatuurprijs, de Prijs der Nederlandse Letteren of één van 50 (!) andere Nederlandse literatuurprijzen? Gelukkig is het belang hier minder groot dan bij de verhitte koppen die deel uitmaken van de Grote Prijzen. Jurylid 1 weet het niet, jurylid 2 wel, maar heeft tijdgebrek om een toelichting te schrijven.
Zo blijft het wel spannend, toch? Ik hou u op de hoogte!
dinsdag 8 december 2009
Wijn en boek
Morgen de uitslag van de prijsvraag uit de blog van 18 november. Er is een winnaar!
Vanavond heb ik bij Bruna (terwijl ik op de bus stond te wachten) in een opwelling de Super(markt)wijngids van Nicolaas Klei gekocht. Eenmaal thuis kon ik me bijna niet losmaken van deze 856 pagina's (!) tellende pocket. Natuurlijk zocht ik eerst de wijnen op die ik regelmatig drink. En toen de lijstjes van beste wijnen per supermarkt.Wat een leuk boek is dit! Je krijgt meteen zin om een lijstje van eigen voorkeuren aan te maken en vervolgens de supermarkt leeg te roven om te checken of het oordeel van de eigenzinnige en zeer sympathieke Nicolaas Klei klopt. Morgen maar eens op onderzoek uit.
Een boek dat uitnodigt tot drinken: dat is weer eens wat anders dan de talloze romans die over de treurige gevolgen van alcoholconsumptie geschreven zijn. Mijn absolute nummer 1 in dat laatste genre is trouwens Onze man in Havana van Graham Greene.
Het wereldwijd als meesterwerk beschouwde boek over wat alcohol met iemand kan doen is Malcolm Lowry's Onder de vulkaan. Dat staat sinds 18 augustus 1984 nog altijd onuitgelezen in mijn boekenkast. Zal ik dat boek, onder het genot van een Domaine des Haute Noëlles, muscadet sèvre & maine sur lie 2008 (C1000, € 4,99; 5 sterren) morgen toch maar eens 'aanbreken'?
Labels:
drinken,
Graham Greene,
Malcolm Lowry,
Nicolaas Klei,
wijn
woensdag 18 november 2009
12.470 pagina's en een gratis boek te winnen!
Waarom is het toch zo stil de laatste tijd op deze blog?
Het ontbreekt mij de laatste tijd aan inspiratie, dat is een feit. Maar verder heb ik het hartstikke druk, bij voorbeeld met lezen. Ik probeer de laatste tijd bij te houden welke boeken ik gelezen heb en kan vandaag dit lijstje presenteren. Onderstaande 58 boeken heb ik tot nu toe gelezen in 2009. (Niet alle gelezen boeken zijn genoteerd en non-fictie boeken die ik gedeeltelijk gelezen heb zijn ook niet opgenomen. De volgorde in de lijst is min of meer willekeurig)
In totaal zijn dit 12.470 pagina's. Is dat veel of weinig? Ik weet het niet. Maarten 't Hart leest vast 10x zo veel.
Hou jij bij wat je leest?
Welk boek uit bovenstaand lijstje denk je dat ik het slechtst vond? En welk het best? Wie één van beide vragen juist beantwoordt wint het prachtige anderhalf kilo zware boek "Panorama of the Enligthenment" van Dorinda Outram, ter waarde van € 36,00 (nieuw in gesealde verpakking). Ik heb dit boek --een ander exemplaar dan wat ik weg geef, uiteraard-- met veel plezier gelezen. Hier is een link naar dit boek als je er meer over wilt weten.
Regels:
1) schrijf je reactie in de blog
2) meld de titel waarvan jij denkt dat ik die het beste of slechtste vond, het liefst met toelichting
3) iedereen mag maximaal 2x mee doen, namelijk één keer met een suggestie voor het beste en één keer met een suggestie voor het slechtste boek.
4) op 5 december om 24.00 uur wordt de prijsvraag gesloten
5) de winnaar wordt op 6 december op deze blog bekend gemaakt en ontvangt de prijs nog voor de kerst thuis.
Veel plezier!
Het ontbreekt mij de laatste tijd aan inspiratie, dat is een feit. Maar verder heb ik het hartstikke druk, bij voorbeeld met lezen. Ik probeer de laatste tijd bij te houden welke boeken ik gelezen heb en kan vandaag dit lijstje presenteren. Onderstaande 58 boeken heb ik tot nu toe gelezen in 2009. (Niet alle gelezen boeken zijn genoteerd en non-fictie boeken die ik gedeeltelijk gelezen heb zijn ook niet opgenomen. De volgorde in de lijst is min of meer willekeurig)
| The Cruise of the Snark | Jack London | 340 |
| Ik Herinner Mij | Emile Brugman (Editor)/Martin Ros (Editor) | 216 |
| Darwin En De Beagle | Alan Moorehead | 279 |
| Dagboek Van Een Provinciaal | Gerrit Jan Zwier | 278 |
| Al Dwalend | Gerrit Jan Zwier | 239 |
| Het Leukste Jaar Uit De Geschiedenis Van De Mensheid | Ronald Giphart | 328 |
| Het Eiland Der Kleurenblinden | Oliver Sacks | 357 |
| Zo Is Het Genoeg | Onno Blom | 112 |
| Geheim Dagboek [11] 1975-1976 | Hans Warren | 202 |
| Geheim Dagboek [12] 1977-1978 | Hans Warren | 193 |
| Mannen Die Vrouwen Haten | Stieg Larsson | 560 |
| De Vrouw Die Met Vuur Speelde | Stieg Larsson | 568 |
| Gerechtigheid | Stieg Larsson | 651 |
| De Man Die Vrouwen Verzamelde | Joop Van Den Berg | 128 |
| Vakantiegeld | Suzanne Vermeer | 63 |
| Begeerte Heeft Ons Aangeraakt | Bert Natter | 271 |
| Op Slot | Bernlef | 185 |
| Dump | Charles Den Tex | 286 |
| Loverboy | René Appel | 297 |
| Paul Léautaud In Parijs | Mels De Jong/Martin Ros (Foreword) | 196 |
| Particulier Dagboek 1917-1924 | Paul Léautaud | 257 |
| Paul Léautaud 1872-1956 | Mels De Jong (Editor)/Martin Ros (Editor) | 178 |
| Cooper Creek | Alan Moorehead | 215 |
| Falkland People | Angela Wigglesworth | 136 |
| J. Kessels: The Novel | P.F. Thomése | 220 |
| Lolliepop | Marion Pauw | 63 |
| Martin Ros Vijftig Jaar Op Wacht: Schetsen Over Een Boekenfanaat | Perry Pierik (Editor) | 146 |
| Mijn Vader, de Familie En Ik | Judith Koelemeijer | 63 |
| Het Roer Kan Nog Zesmaal Om | Maarten 't Hart | 246 |
| Grieken Komen Van Venus, Romeinen Van Mars | René Van Royen/Sunnyva Van Der Vegt | 198 |
| Uit Niets Begonnen | Robert Von Hirschhorn | 8 |
| Smilla's Gevoel Voor Sneeuw | Peter Høeg | 429 |
| Moordkuil | Arnoldur Indridason | 251 |
| Boeken, Veel Boeken - En Mensen | Menno Hertzberger/Nico Kool (Editor) | 63 |
| Waar Ben Ik Nu Beland? | [Diverse Auteurs] | 161 |
| Italiaanse Mannen | Pauline Valkenet | 191 |
| Rond de Wereld Met een Glimlach | Cees de Reus | 346 |
| Lois Onderweg | Lois Pryce | 346 |
| Ontmoeting in Venetië | Rosita Steenbeek | 63 |
| De Avonturen Van Alice in Wonderland | Lewis Carroll/Sir John Tenniel (Illustrator) | 192 |
| Een Zakenlunch in Sintra en Andere Portugese Verhalen | Gerrit Komrij | 144 |
| Haller in Holland | Albrecht Von Haller/G.A. Lindenboom (Editor) | 106 |
| Haanvroeg | L.H. Wiener | 61 |
| Het Laatste Raadsel Van Fermat | Simon Singh | 367 |
| Een Bed Tussen de Boeken | Jeremy Mercer | 303 |
| Verlovingstijd | Maarten 't Hart | 303 |
| Kut | Juan Manuel de Prada | 157 |
| Duistere Bestemming | Elisabeth Mollema | 63 |
| Koningin Van de Onderwereld | Zoe Progl | 235 |
| De Eerste Steen | Dorinde Van Oort | 63 |
| Het Leven is Verrukkulluk | Remco Campert | 153 |
| Een Liefde in Parijs | Remco Campert | 160 |
| De Dwaze Eilanden | Gerrit Jan Zwier | 239 |
| Het Boekenparadijs | Pierre Bourgeade | 175 |
| De Man Die Kon Rekenen | Malba Tahan | 264 |
| Essay Over het Toegewijde Bestaan Als Supporter Van Voetbalclub Standard de Liège | Dimitri Verhulst | 60 |
| Een Boekenkast Vol Geesten | Jacques Bonnet | 144 |
| Zuster Belinda en het Geheime Leven Van Dokter Dushkind | Peter Andriesse | 222 |
In totaal zijn dit 12.470 pagina's. Is dat veel of weinig? Ik weet het niet. Maarten 't Hart leest vast 10x zo veel.
Hou jij bij wat je leest?
En dan nu een prijsvraag!
Welk boek uit bovenstaand lijstje denk je dat ik het slechtst vond? En welk het best? Wie één van beide vragen juist beantwoordt wint het prachtige anderhalf kilo zware boek "Panorama of the Enligthenment" van Dorinda Outram, ter waarde van € 36,00 (nieuw in gesealde verpakking). Ik heb dit boek --een ander exemplaar dan wat ik weg geef, uiteraard-- met veel plezier gelezen. Hier is een link naar dit boek als je er meer over wilt weten.Regels:
1) schrijf je reactie in de blog
2) meld de titel waarvan jij denkt dat ik die het beste of slechtste vond, het liefst met toelichting
3) iedereen mag maximaal 2x mee doen, namelijk één keer met een suggestie voor het beste en één keer met een suggestie voor het slechtste boek.
4) op 5 december om 24.00 uur wordt de prijsvraag gesloten
5) de winnaar wordt op 6 december op deze blog bekend gemaakt en ontvangt de prijs nog voor de kerst thuis.
Veel plezier!
zaterdag 24 oktober 2009
Shoppen
Het was een miezerige zaterdag. Ik was vroeg opgestaan en had, vóór de regen uit, de weekendboodschappen gedaan. Na het uitlezen van 'De dwaze eilanden' van Gerrit Jan Zwier -- een schrijver die ik pas onlangs ontdekte en waar ik beslist geen spijt van heb -- lag een lege zaterdagmiddag in het verschiet. Wat te doen? Ik had een paar recensies van boeken gelezen die me wel wat leken maar die ik toch eerst even wilde doorbladeren. Dan heb je niks aan een elektronisch winkelmandje. Maar om nu 5 kilometer door regen en wind te gaan fietsen naar Waanders leek me geen aantrekkelijk idee.
Opeens zag ik het licht: een taxi! Verdomd: taxi's kun je ook gebruiken om te gaan shoppen, het hoeft helemaal geen verantwoord doel te hebben! Even later hield een in driedelig grijs gestoken heer de deur van zijn grijze Mercedes voor mij open en beschaafd keuvelend zoefden we in een kwartiertje naar het centrum van de stad waar hij mij vlak bij de boekhandel afzette (in slechts één betekenis van het woord).
Ik maakte wat calculaties in mijn hoofd. Behalve de boeken die ik wilde doorbladeren bij Waanders was ik ook nog op zoek naar mahoniehouten brievenbakjes en sokken en onderbroeken en nu ik toch in de stad was kon ik eigenlijk ook wel even langs bij de ECI om daar aan mijn lidmaatschapsverplichting te voldoen. De berekeningen wezen uit dat de volgorde Aurora (kantoorboekhandel), ECI, C&A en tot slot Waanders zowel mijn voeten zouden sparen als het draagvermogen van mijn armen.
De resultaten van een middagje shoppen:
Ooit had ik ze er gezien maar nu waren ze er niet meer. Geen (mahonie)houten brievenbakjes. Dat was lekker licht sjouwen! Een speurtocht naderhand op internet leverde ook niks op.
Ik heb 60% iets met Nooteboom. (N)óoit krijgt hij de Nobelprijs voor literatuur, maar dit is een fraaie uitgave van De omweg naar Santiago (398 pgs.): gebonden, voorzien van veel foto's en een personen- en plaatsnamenregister. Hierdoor kun je gemakkelijk te hooi en te gras lezen en dat maakt Nooteboom 30% beter, zodat hij daarmee op 80% komt.
Relax! zeggen de onderbroeken, relax! Dat was ik nou net van plan vandaag...
Ik ben dol op rekenen. De klassieker De man die kon rekenen werd onlangs aardig besproken in De Pers. Doorbladerend vond ik het nogal zo-zo, maar er zit vast genoeg in om mijn getallengekte te prikkelen.
De Engelse classica Mary Beard schreef een veel bejubelde alledaagse historie van Pompeii (458 pgs.), een stad in as die ik 2 jaar geleden bezocht en waar ik verbijsterd vandaan kwam. En het Excel boek heb ik nodig voor mijn tomeloos gereken, dit was de beste die ze er hadden.
En zo kwam aan mijn middagje shoppen een einde. Door de regen sjouwde ik met 3 plastic tassen naar de andere kant van de binnenstad, naar de bushalte bij de Mediamarkt . Want nog een keer vijftien euro voor een taxi: hé, ik ben toch niet gek!
Opeens zag ik het licht: een taxi! Verdomd: taxi's kun je ook gebruiken om te gaan shoppen, het hoeft helemaal geen verantwoord doel te hebben! Even later hield een in driedelig grijs gestoken heer de deur van zijn grijze Mercedes voor mij open en beschaafd keuvelend zoefden we in een kwartiertje naar het centrum van de stad waar hij mij vlak bij de boekhandel afzette (in slechts één betekenis van het woord).
Ik maakte wat calculaties in mijn hoofd. Behalve de boeken die ik wilde doorbladeren bij Waanders was ik ook nog op zoek naar mahoniehouten brievenbakjes en sokken en onderbroeken en nu ik toch in de stad was kon ik eigenlijk ook wel even langs bij de ECI om daar aan mijn lidmaatschapsverplichting te voldoen. De berekeningen wezen uit dat de volgorde Aurora (kantoorboekhandel), ECI, C&A en tot slot Waanders zowel mijn voeten zouden sparen als het draagvermogen van mijn armen.
De resultaten van een middagje shoppen:
Aurora
Ooit had ik ze er gezien maar nu waren ze er niet meer. Geen (mahonie)houten brievenbakjes. Dat was lekker licht sjouwen! Een speurtocht naderhand op internet leverde ook niks op.
ECI
Ik heb 60% iets met Nooteboom. (N)óoit krijgt hij de Nobelprijs voor literatuur, maar dit is een fraaie uitgave van De omweg naar Santiago (398 pgs.): gebonden, voorzien van veel foto's en een personen- en plaatsnamenregister. Hierdoor kun je gemakkelijk te hooi en te gras lezen en dat maakt Nooteboom 30% beter, zodat hij daarmee op 80% komt.
C&A
Relax! zeggen de onderbroeken, relax! Dat was ik nou net van plan vandaag...
Waanders
Ik ben dol op rekenen. De klassieker De man die kon rekenen werd onlangs aardig besproken in De Pers. Doorbladerend vond ik het nogal zo-zo, maar er zit vast genoeg in om mijn getallengekte te prikkelen.
De Engelse classica Mary Beard schreef een veel bejubelde alledaagse historie van Pompeii (458 pgs.), een stad in as die ik 2 jaar geleden bezocht en waar ik verbijsterd vandaan kwam. En het Excel boek heb ik nodig voor mijn tomeloos gereken, dit was de beste die ze er hadden.
En zo kwam aan mijn middagje shoppen een einde. Door de regen sjouwde ik met 3 plastic tassen naar de andere kant van de binnenstad, naar de bushalte bij de Mediamarkt . Want nog een keer vijftien euro voor een taxi: hé, ik ben toch niet gek!
Labels:
boekhandels,
Gerrit Jan Zwier,
Pompeii,
Waanders
maandag 19 oktober 2009
De kunst van het voorspellen
Het is nog steeds off topic aangezien het niks met boeken in directe zin te maken heeft, maar op 4 juli al heb ik op deze blog voorspeld dat de DSB failliet zou gaan. Mijn aanname toen was dat dit binnen een maand zou gebeuren maar het heeft iets langer geduurd. Het loont de moeite om die korte blog in het licht van de ontwikkelingen van vandaag nog even te lezen!
Overigens heb ik als ondernemer wel sympathie voor Dirk Scheringa vanwege zijn strijdlust. Hoe fout hij of zijn producten/ondernemingen ook zijn, hij komt er wel bovenop. Ik kan jaloers zijn op zijn daadkracht en wou dat ik de energie had om zo vechten als hij...
Overigens heb ik als ondernemer wel sympathie voor Dirk Scheringa vanwege zijn strijdlust. Hoe fout hij of zijn producten/ondernemingen ook zijn, hij komt er wel bovenop. Ik kan jaloers zijn op zijn daadkracht en wou dat ik de energie had om zo vechten als hij...
maandag 12 oktober 2009
DSB Leedvermaak
Het beste vermaak is leedvermaak, luidt een oud gezegde.
Ik had vandaag mijn dagje dus wel want de DSB Bank viel om, waarmee definitief bewezen is dat zelfverrijking ('greed') terecht één van de 7 hoofdzonden is. Ik hoop dat de bankwereld zich nu eindelijk écht gaat realiseren dat het jezelf verrijken met exorbitante salarissen en bonussen, over de ruggen van gewone burgers die je hun geld toevertrouwen, nu afgelopen is. De heer Dirk Scheringa zit voorlopig aan de grond en ik gun hem deze positie, waar hij niet aan gewend is, voorlopig van harte.
De gewone man ("met een confectiepakkie an", aldus Wim Sonneveld) zit intussen in de penarie. Mijn sympathie gaat uit naar deze man/vrouw.
Of de banken hiervan leren? Ik ben er allerminst gerust op. Nu het voorzichtig aan beter lijkt te gaan met de economie beginnen allerlei banken (de staatsbank ABN voorop) weer te adverteren met AEX beleggingsformules waarmee rendementen van 7-10% worden beloofd. Een lachertje, don't do it!
Mijn advies is: blijf waar je bent, doe niks geks op financieel gebied en besteed het geld dat je over hebt aan blijvend plezier. Aan boeken dus.
Boeken lezen verrijkt jezelf zonder dat het ooit ten koste kan gaan van een ander. Vertrouw daar op en alles komt goed!
Met toenemend plezier lees ik de laatste tijd de columns van Erica Verdegaal in het NRC. Als je geïnteresseerd bent in geld en wat het met je doet (en vooral niet doet) kan ik je haar commentaren van harte aanbevelen.
Ik had vandaag mijn dagje dus wel want de DSB Bank viel om, waarmee definitief bewezen is dat zelfverrijking ('greed') terecht één van de 7 hoofdzonden is. Ik hoop dat de bankwereld zich nu eindelijk écht gaat realiseren dat het jezelf verrijken met exorbitante salarissen en bonussen, over de ruggen van gewone burgers die je hun geld toevertrouwen, nu afgelopen is. De heer Dirk Scheringa zit voorlopig aan de grond en ik gun hem deze positie, waar hij niet aan gewend is, voorlopig van harte.
De gewone man ("met een confectiepakkie an", aldus Wim Sonneveld) zit intussen in de penarie. Mijn sympathie gaat uit naar deze man/vrouw.
Of de banken hiervan leren? Ik ben er allerminst gerust op. Nu het voorzichtig aan beter lijkt te gaan met de economie beginnen allerlei banken (de staatsbank ABN voorop) weer te adverteren met AEX beleggingsformules waarmee rendementen van 7-10% worden beloofd. Een lachertje, don't do it!
Mijn advies is: blijf waar je bent, doe niks geks op financieel gebied en besteed het geld dat je over hebt aan blijvend plezier. Aan boeken dus.
Boeken lezen verrijkt jezelf zonder dat het ooit ten koste kan gaan van een ander. Vertrouw daar op en alles komt goed!
Met toenemend plezier lees ik de laatste tijd de columns van Erica Verdegaal in het NRC. Als je geïnteresseerd bent in geld en wat het met je doet (en vooral niet doet) kan ik je haar commentaren van harte aanbevelen.
Labels:
Dirk Scheringa,
DSB,
geld
Abonneren op:
Posts (Atom)







