Pakjesplezier

Eén van de leukste dingen van boeken per post bestellen vind ik manier waarop het verpakt kan zijn.

Veel boeken komen zó - ik neem Eci als afzender, maar je kan er ook bol.com lezen:

Bij zo'n verpakking ga ik rigoureus te werk: openrukken en de inhoud consumeren. Soms bewaar ik het karton om er later zelf een boek in te verzenden.

Maar het echte werk ziet er zó uit:

Dit prachtige pakketje kreeg ik gisteren van een particulier die tweedehands boeken verkoopt via bol.com.

Wanneer het echter uit een ver buitenland komt, zoals bij dit boek uit Zuid-Afrika en het ook nog eens per aangetekende post wordt verzonden [in Afrika is dat vanwege de criminele posterijen trouwens noodzaak], dan krijg je helemáál een pretpakket thuis bezorgd:

Krijg ik zo'n uitbundig van (oude) postzegels voorzien pakje binnen dan ga ik er eerst een tijdje naar kijken. Letterlijk: ik leg het op de keukentafel of op de bank en kijk er naar. Draai het om. Voel het gewicht. Spanning opbouwen. Daarna snijd ik het héél voorzichtig met een mesje open om vervolgens van de inhoud te genieten.

Hier dringt zich de vergelijking met seks bij mij op. Dat kan ook op twee manieren: meteen recht op-en-neer of met genotverhogend voorspel. Al komt er in dat geval gelukkig geen mes aan te pas...

Boekenweek postzegel

Ter gelegenheid van de 75ste Boekenweek heeft TNT Post een bijzondere postzegel uitgegeven: de Boekenweekpostzegel. Dit is een soort gevouwen boekje van drie bij vier centimeter met een frankeerwaarde van € 2,20 dat daadwerkelijk op een brief/pakje geplakt kan worden. Het ding bevat een ultrakort verhaal van Joost Zwagerman dat aansluit op zijn Boekenweekgeschenk, maar ook zelfstandig kan worden gelezen.

Wie geprobeerd heeft deze postzegel, die in een oplage van 250.000 exemplaren is gedrukt bij Joh. Enschede in Haarlem, te bemachtigen heeft daar waarschijnlijk wel moeite voor moeten doen. Pas op het derde postkantoor is het mij gelukt om drie exemplaren te kopen -- de laatste drie die dit postkantoor op voorraad had (ze hadden er slechts acht ontvangen van TNT Post).

't Is een grappig ding. Een soort harmonica-boekje van zes pagina's met een verhaaltje van Zwagerman dat ik nog niet heb kunnen lezen. (Mijn bureau-loupe was niet toereikend, ik heb een sterker vergrootglas nodig maar dat ligt elders.)

Ik betwijfel ten zeerste of deze postzegel daadwerkelijk ooit gebruikt zal worden om pakjes te frankeren. Twee-twintig is namelijk voldoende om een pocket of niet te dikke paperback over de post te versturen.

In ieder geval heb ik al het nodige verzamelaarsplezier gehad: drie fietstochtjes in de kou die uiteindelijk beloond werden! Komende zaterdag koop ik in de boekhandel het een en ander, waaronder Titaantjes waren we. Schrijvers schrijven zichzelf wat me wel interessant lijkt.
Dan ga ik ook het boekenweekgeschenk lezen, waarbij ik het eerste woord zal negeren....

Prettige boekenweek gewenst allemaal!