Boekenweek postzegel

Ter gelegenheid van de 75ste Boekenweek heeft TNT Post een bijzondere postzegel uitgegeven: de Boekenweekpostzegel. Dit is een soort gevouwen boekje van drie bij vier centimeter met een frankeerwaarde van € 2,20 dat daadwerkelijk op een brief/pakje geplakt kan worden. Het ding bevat een ultrakort verhaal van Joost Zwagerman dat aansluit op zijn Boekenweekgeschenk, maar ook zelfstandig kan worden gelezen.

Wie geprobeerd heeft deze postzegel, die in een oplage van 250.000 exemplaren is gedrukt bij Joh. Enschede in Haarlem, te bemachtigen heeft daar waarschijnlijk wel moeite voor moeten doen. Pas op het derde postkantoor is het mij gelukt om drie exemplaren te kopen -- de laatste drie die dit postkantoor op voorraad had (ze hadden er slechts acht ontvangen van TNT Post).

't Is een grappig ding. Een soort harmonica-boekje van zes pagina's met een verhaaltje van Zwagerman dat ik nog niet heb kunnen lezen. (Mijn bureau-loupe was niet toereikend, ik heb een sterker vergrootglas nodig maar dat ligt elders.)

Ik betwijfel ten zeerste of deze postzegel daadwerkelijk ooit gebruikt zal worden om pakjes te frankeren. Twee-twintig is namelijk voldoende om een pocket of niet te dikke paperback over de post te versturen.

In ieder geval heb ik al het nodige verzamelaarsplezier gehad: drie fietstochtjes in de kou die uiteindelijk beloond werden! Komende zaterdag koop ik in de boekhandel het een en ander, waaronder Titaantjes waren we. Schrijvers schrijven zichzelf wat me wel interessant lijkt.
Dan ga ik ook het boekenweekgeschenk lezen, waarbij ik het eerste woord zal negeren....

Prettige boekenweek gewenst allemaal!

Boekenweekgevloek

Het boekenweekgeschenk van 2010, Duel van Joost Zwagerman wordt in de pers alom reeds lovend besproken, het verschijnt aanstaande dinsdag.
Maar.... het begint met het woord 'Godverdomme'. Daar heb ik moeite mee.

In de NRC van vrijdag 5 maart stond een interview met scheidend directeur Henk Kraima van de CPNB, de organisatie die verantwoordelijk is voor de uitgaven van de boekenweek. Hij is zich bewust van de problemen die de openingszin kan veroorzaken, maar hij trekt zich er niks van aan. Hij gaat toch lekker met pre-pensioen. Wat een arrogantie, wat een gelul! Het interview met hem kun je hier lezen. Ik raad het je aan, want arrogantie (zie ook de foto in de krant) is altijd vermakelijk.

Ik heb Duel nog niet gelezen aangezien het nog niet gepubliceerd is, maar ik ben van mening dat je bovengenoemd woord niet moet gebruiken als openingszin. Je stoot er ontzettend veel mensen mee voor het hoofd. Je begint een boek toch ook niet met 'Fuck Allah' of 'Fuck de Joden' of zoiets? (Als je dat wél zou doen dan weet je zeker dat je een probleem hebt -- of krijgt.)

Daarbij vind ik het een typisch Nederlands verschijnsel. Kijk maar naar een willekeurige nieuwe Nederlandse speelfilm of televisieserie en tel het aantal seconden af voordat dit woord voor het eerst uitgesproken wordt. Dat zal ergens in de eerste 3-5 minuten zijn. Stoer hè? Wij durven het gvd-woord te zeggen, in een film! Dat is realiteit namelijk!

Ik ben géén refo, ik sta voor open communicatie en ben tegen censuur. Maar ik vind wel dat elke schrijver (en verder iedereen die iets publiceert waar dan ook) moet bedenken dat sommige woorden heel kwetsend kunnen zijn voor anderen. En áls je daar dan geen boodschap aan hebt moet je weten dat het gebruik van dit woord ook onnodig is. Onze taal barst van de woorden waarmee je uitdrukking kunt geven aan allerlei ongenoegens. De samenstellingen met tering, klote, kanker en ga zo maar door zijn oneindig. Maar een écht goede schrijver hoeft natuurlijk geen toevlucht te nemen tot straattaal. Die weet zijn woorden  om emoties op de lezer over te brengen wel op een ander manier te vinden!

Nochtans zou het beter zijn als we liever voor elkaar waren. We moeten samen verder, of we willen of niet. Dit moest mij van het hart.