Posts tonen met het label Martin Ros. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Martin Ros. Alle posts tonen

woensdag 13 mei 2009

Zwakte


Allerlei onderwerpen voor een nieuwe blog tollen door mijn hoofd. Het zojuist bij uitgeverij Aspekt verschenen boek "Martin Ros vijftig jaar op wacht: schetsen over een boekenfanaat" over mijn grote katholieke boekenheld meneer Ros, schreeuwt bij voorbeeld om aandacht. Ik heb het gisteren na ontvangst meteen uitgelezen. Op zich is het al vrij bijzonder dat er een vriendenboek wordt uitgegeven over een levende schrijver/uitgever. Nog meer bijzonder is dat er in dit boek naast talloze loftuitingen ook kritische, soms zelfs nare woorden te lezen zijn over het lijdend voorwerp. Daar zou ik wel een paar vragen bij willen stellen...

Eén van de vroegste landkaarten van de Britse eilanden gaat door het leven als de "Angliae Figura" (ca. 1530) van koning Henry VIII (1491-1547). Onlangs werd deze kaart op schitterende wijze bibliofiel uitgegeven door de Folio Society. Sinds een week heb ik hem in mijn bezit en ik zou er graag avondvullende essays aan wijden.


Dan zijn er nog allerlei andere boeken die ik recent gelezen en/of aangeschaft heb. Wat zitten er juweeltjes tussen! Maar waarom schrijf ik er dan niet over?
  • tijdgebrek
  • prioriteitgebrek
  • bedrijf slokt alle energie op
  • hoofd=vol
Hebt medelijden met deze boekengek die zóveel wil maar het, in tegenstelling tot Martintje Ros, maar niet uit zijn pen krijgt. Of zoiets.

zondag 27 januari 2008

4000!


Het waren een paar hectische boekenweken.

Met deze week de aanschaf van alle afleveringen van Maledicta, The international journal of verbal aggression (officiële link, maar voor een kennismaking beter het artikel van Ed Schilders hier), de cassette met 8 delen wereldliteratuur van de NRC-leesclub, diverse normale boekaankopen (dat wil zeggen, boeken die gewoon op mijn weg komen omdat ik ergens geïnteresseerd in raak) en vooral een bezoek aan Deventer gisteren, waarbij ik 41 Rainbowpockets kocht, is het totaal aantal boeken in mijn bibliotheek de grens van 4000 overschreden (nu 4024 om precies te zijn).
Boek 1000 kocht ik in december 1987;
Boek 2000 in mei 2003;
Bij de start van deze weblog op 13 april 2005 waren het er circa 2600;
In januari 2006 bereikte ik de 3000-grens en nu dus de 4000.
Waar moet dat heen?
Deventer gisteren. Er was een boekenmarkt in de Bergkerk, maar die was weinig interessant. Veel beter waren bezoekjes aan de talloze antiquariaten in de Deventer binnenstad. Waar Zwolle het moet doen met De Slegte en (misschien?) nog 1 tweedehands boekwinkeltje, grossiert Deventer in werkelijk heerlijke antiquariaten waar ik uren kan dwalen en zoeken. Groot aanbod, prima prijzen. Ik was op Rainbow-pocketjacht, en dat ging dus voortvarend.

In de kerk liep ik Martin Ros nog tegen het lijf, letterlijk. Natuurlijk vroeg ik hem naar zijn ontslag bij de Tros-nieuwsshow. Een bittere woordenstroom ("die vuile honden van de publieke omroep" etc.) volgde. En of hij het nog kon opbrengen zelf eens te luisteren naar zijn opvolgers, waaronder Pieter Steinz van de NRC? Uiteraard niet. Ik kon het me voorstellen. De Tros-boekenrubriek is weliswaar informatief, maar niet meer wat het geweest is. Wanneer Ros er zijn stokpaardjes bereed (de Tweede wereldoorlog, het katholicisme en de bevindelijken) zat je aan de stoel gekleefd en wachtte je op die éne uitspraak....: "Dit boek gaat over het hele erge!"

En dat hele erge kon van alles betekenen, doorgaans de vernietiging van de joden in de oorlog, de nazi's in het algemeen, of de welwillende medewerking door het Nederlandse overheidsapparaat aan diezelfde vernietiging. [Het is een feit dat in geen enkel land in Europa de deportatie van de joden naar de vernietingskampen zo soepeltjes verlopen is als in Nederland en ook dat in Nederland relatief de meeste joden zijn weggevoerd. Daar hoor je gek genoeg nooit iets over als bij herdenkingen op Holocaust-day -- vandaag -- of op 4 mei burgemeesters en andere politici met kilo's boter op het hoofd staan te wauwelen hoe erg het allemaal geweest is]. Of sex als uitdrukking van het hele erge. Dat waren, vind ik persoonlijk, zijn mooiste bijdragen. (Ik herinner me Nabokov: Lolita)

Ros heeft de grootste particuliere biep in ons land met meer dan 100.000 boeken, Maar helaas ongeorganiseerd. Net als de 100.000 van Boudewijn Büch. Dat maakt mij nou triest. Ik hoef helemaal geen 100.000 boeken, maar ik wil wel dat alles wat ik bezit beschreven en te vinden is. Tot nu toe slaagt dat voornemen, al kost het me een hoop tijd. En dan moet ik er ook af en toe nog een stukje over schrijven...

Op naar de 5000!

zondag 23 december 2007

Martin Ros

Gisteren was het pijnlijke moment daar: Martin Ros vertrok bij de TROS Nieuwsshow. Meer dan 20 jaar presenteerde hij -- op zijn eigen enthousiaste wijze -- een boekenrubriek in dit radio-programma, dat nu 700.000 (!) luisteraars telt. Elke week op zaterdag, rond de klok van half elf. Er is al het een en ander over geschreven in de pers en duidelijk is geworden dat Ros tegen zijn zin moest vertrekken. Men wil namelijk jongere luisteraars aantrekken. (Meer chicklit? Meer bestsellers? Meer onzin-literatuur?) Na zijn protesten kreeg hij een bedragje mee van 15.000 Euro - gezien zijn boekenconsumptie is dat misschien net genoeg voor een half jaartje boeken kopen.
Ik heb Ros al die 20 jaar beluisterd. De zaterdagochtend stond voor mij in het teken van de TROS Nieuwsshow, een (inmiddels) uitstekend journalistiek product van een omroep die bepaald niet met cultuur en diepgang geassocieerd wordt -- ten onrechte in dit geval.
Ik zegde er geen afspraken voor af, maar ik wachtte wel tot Ros klaar was met zijn boeken voor ik wat anders ging doen. Dat tijdperk is over. Geen uitspraken meer als "jaha, dit boek gaat over het héle erge!" waarmee dan of sex of nazisme bedoeld werd. Geen commentaren meer over de bevindelijke boeken(uitgevers). Geen Tweede Wereldoorlog en wielrennen meer. Maar ook geen Flaubert, Chateaubriand, Houellebecq en vele anderen die niet in stapels op de bestsellertafels liggen. Ik zal 'm missen.
Aan het einde van zijn laatste radio-optreden, moest hij plotseling echt huilen. Ik vond dat overweldigend mooi: hier zat een mens naar mijn hart, een boekenhart, een eerlijk en emotioneel mens. Kom daar nog eens om in deze tijden van vervlakking en goedkope reality-emoties! Met tranen in mijn eigen ogen heb ik het tijdperk-Ros bij de tROS afgesloten.