Een waanzinnige bibliotheek

Ooit wel eens een hotel of tripje geboekt via Booking.com? Ja? Dan zul je gezien hebben wat een pracht idee er achter die website steekt. De bedenker van deze en vergelijkbare websites heet Jay Walker en hij is er schatrijk mee geworden. Jay, een man van 52 jaar die in Ridgefield (Connecticut) woont, is niet alleen dol op business maar ook op boeken.
Waar dat uit blijkt: hij heeft een 3 verdiepingen hoge bibliotheek in zijn huis laten bouwen van 354 vierkante meter en daaraan is alles superlatief. Ik zou graag het hele artikel dat op wired is verschenen hier voor je overnemen, maar dat gaat natuurlijk niet. Daarom hierbij alvast één foto en de link waar je alles kunt lezen.


Sinds ik dit gezien heb droom ik er continu van. Ik heb me heilig voorgenomen zó rijk te worden dat ik een soortgelijke bibliotheek voor mezelf kan inrichten. Wensen leiden tot dingen, let maar op.... Ik hou je op de hoogte.

Kredietcrisis? Beleg in boeken!

Ik wil niet lacherig doen over de financiële ramp die zich op dit moment wereldwijd voltrekt.

Elke dag denken we het ergste gehad te hebben, maar dan blijkt het de volgende dag toch nóg erger te kunnen. Dagelijks verdampen miljarden en miljarden euro's: een onvoorstelbaar feit dat zich tóch voordoet. Iedereen, dus ook u, lezer, zal op korte termijn met de gevolgen te maken krijgen. Weest voorbereid!

Ik heb als ondernemer een beetje verstand van geld. Ik heb hypotheken en kredieten en een beetje spaargeld. Mijn aandelen in de ICT-sector (aangeschaft tijdens de internethype van 1999) heb ik tegen een verlies van 85% vorig jaar al verkocht. Als ik ze vandaag verkocht had, had ik helemáál niets meer terug gekregen...
Sinds twee weken daalt de omzet van mijn bedrijf met tientallen procenten per dag, dat is bepaald niet om vrolijk van te worden!
We leven in een wereld waarin steeds meer zaken virtueel zijn, niet werkelijk bestaand, maar die niettemin als een realiteit beleefd worden. Hoe gevaarlijk dat is blijkt nu. Op dit moment is zelfs geld virtueel geworden. Daarom bied ik als remedie dit aan: investeer in boeken. Die zijn tenminste tastbaar en houdbaar.

Beleggingstip 1:
Struin alle rommelmarkten af. Kijk uit naar oude, beduimelde boeken. Mogelijk vind je voor 1 Euro een boekje waarvan de eigenaar niet weet dat het een ton waard is.
Een goed boek over het verzamelen van boeken die geld waard zijn (of kunnen worden) is Collecting Books van Catherine Porter. Mijn exemplaar, waarvan je de afbeelding hiernaast ziet, is afkomstig uit de bibliotheek van Boudewijn Büch. Die kocht het kort voor zijn dood voor €37,80. Op een veiling betaalde ik er € 12,38 voor, maar nu, omdat dit het exemplaar is van Büch, vraag ik er minstens € 75,00 voor. Een beter bewijs voor mijn stelling kan ik niet leveren.

Beleggingstip 2:
Koop boeken waar je wat aan hebt. Boeken die je zó imponeren dat je ze nooit meer vergeet. Dat is een goede investering in je hersenen, daar heb je op je 75ste nog plezier van. Al is het maar een pocketje van 1 euro: de indruk die het op je maakt zal zijn waarde behouden tot het einde van je leven. Een goed boek in dit verband, en met de beste titel die je bij onderwerp kan voorstellen is Dood op krediet van Louis-Ferdinand Céline. Als rainbowpocket voor een paar euro te krijgen.

Als de wereld om je heen instort, of het nu de economie is of een geliefde die je leven verlaat, boeken zijn altijd nabij als troost. Ik zou niet kunnen ademen als er geen boeken waren. Op een lieve hond na, is een goed boek het allerbeste dat je jezelf kado kunt geven. Met als bijkomend voordeel dat je je boeken nooit hoeft uit te laten!

Een toren vol dieren

Het kan een behoorlijk nadeel zijn om buiten de Randstad te wonen. Dat merkte ik vandaag weer eens toen ik ruim 5 uur in treinen en op stations doorbracht om tweeënhalf uur in Naturalis, ons nationaal natuurhistorisch museum door te brengen.
Op mijn programma stond een speciale rondleiding, georganiseerd door het Boudewijn Büch Gezelschap Büchmania door de collectietoren van het museum. In deze 62 meter hoge en 20 verdiepingen tellende toren mogen normale stervelingen zoals u en ik niet komen, maar speciaal voor dit gezelschap mochten we er in. Zoals de website van het museum schrijft: "In de toren bevinden zich meer dan 10 miljoen objecten, opgeslagen in veertig magazijnen, waarin licht, luchtvochtigheid en temperatuur nauwkeurig worden gereguleerd. Het is een archief en schatkamer in één, waarin miljoenen kostbare voorwerpen zijn opgeslagen."
Wie zou daar niet eens in willen kijken?

Miljoenen opgezette of anderszins geprepareerde dieren liggen hier in of op de stellingen, in dozen, ladenkasten of staan op de grond (zoals zebra's, varkens, buffels, leeuwen, you name it).
Laden vol vogels, vaak tientallen per soort, allemaal in de loop van pakweg 200 jaar bijeengebracht voor de wetenschap en nu alleen toegankelijk voor onderzoekers. Het was een prachtige ervaring een piepklein deel van deze collectie in het echt te zien. Helaas mochten wij niet fotograferen, dus ik moet volstaan met 2 foto's die het genootschap bij de uitnodiging stuurde. Ik hoorde dat een andere groep vandaag wel mocht fotograferen en mogelijk komen er dus nog meer foto's; die zal ik dan als het mag doorplaatsen.



Ver van de Randstad wonen heeft natuurlijk ook voordelen. Als je eenmaal gewend bent aan het reizen per trein, biedt het je zeeën van tijd om te lezen. Bij voorbeeld in de boeken die ik vandaag in de unieke boekhandel van Naturalis (die een eigen site heeft) aanschafte:

• Pat Shipman: De ontbrekende schakel. Het levensverhaal van Eugène Dubois, de Nederlander die het gelijk van Darwin bewees.
• Wilfrid Blunt: Linnaeus. The complete Naturalist en
• Carl Linnaeus: Reis door Lapland 1732, een mooie Nederlandse uitgave van het dagboek dat de jonge Linnaeus bijhield tijdens zijn 'ontdekkingsreis' door Zweden en Finland.

Het was een heerlijk büch-ig en boekig dagje!

Ik kom terug

Het is, door de omstandigheden even stil hier. Maar ik kom terug, want er beginnen weer wat boekendingen te bruisen. Sowieso ben ik niet het type dat 'het opgeeft' Allen die op de vorige blog hebben gereageerd of me direct hebben gemaild: hartelijk bedankt: ik voel me liefderijk gesteund!

Eén van mijn persoonlijke ontdekkingen in het afgelopen jaar was de poëzie van Herman de Coninck. Een prachtig gedicht van hem geef ik de lezers kado:

De lenige liefde (9)

Je truitjes en je witte en rode
sjaals en je kousen en je slipjes
(met liefde gemaakt, zei de reclame)
en je brassières (er steekt poëzie in
die dingen, vooral als jij ze draagt)-
ze slingeren rond in dit gedicht
als op je kamer.

Kom er maar in, lezer, maak het je
gemakkelijk, struikel niet over de
zinsbouw en over de uitgeschopte schoenen, gaat u zitten.

(Intussen zoenen wij even in deze
zin tussen haakjes, zo ziet de lezer
ons niet.) Hoe vindt u het,
dit is een raam om naar de werkelijkheid
te kijken, alles wat u daar ziet
bestaat. Is het niet allemaal
als in een gedicht?

En als je dit Herman zelf wilt horen voorlezen, kun je eens kijken bij bol.com waar dit luisterboek te krijgen is. Of vraag je plaatselijke boekhandel....

Uitgelezen Mannen

Voor wie zich afvraagt wat de stilte inhoudt op deze weblog heb ik een boek-achtige illustratie om dit duidelijk te maken... Lees de titels (klik op het plaatje om te vergroten).


Het enige boek dat mijn vrouw gelezen heeft is uit. Dichtgeklapt en ergens op een plank gezet. Dat boek ben ik.
Ik treur. Vooralsnog rest mij alleen dit:

Het vervolg op A-BALL

Jarenlang stond hij moederziel alleen ergens op een bovenste plank: Deel 1, A___BALL, van de Technische Encyclopedie van Winkler Prins. 'n Kloek boek in kunstlederen band.

Terug naar het jaar 1975. Op een manier die ik me niet meer kan herinneren, kwam ik er achter dat er een nieuwe encyclopedie in 6 delen zou verschijnen die geheel gewijd zou zijn aan techniek. Een uitgave van Winkler Prins nog wel, dat klonk vertrouwd.
Als bebrild, nieuwsgierig, technisch aangelegd jongetje, een nerd zouden we nu zeggen, was ik al helemaal in boeken. En om een lang verhaal kort te maken: op een dag stond, door mij uitgenodigd, een lange meneer op de stoep met prachtige folders én een deel van De Encylopedie. Wekenlang had ik er naar uitgegeken. Meneer was verbaasd dat er niet een middelbare man tegenover hem stond, maar een 14-jarige wijsneus. Zonder centen. Tegen beter weten in hoopte ik nog dat mijn moeder toeschietelijk zou worden, maar er was geen schijn van kans: ik geloof dat deze 6 boeken toen een half maandinkomen vertegenwoordigden.... Ik hield de man niettemin aan het lijntje en vroeg hem of ik er over mocht nadenken en het boek nog even mocht houden om het goed te kunnen beoordelen. Dat mocht en hij zou het een week later komen ophalen.
De rest is geschiedenis. Het boek is nooit meer opgehaald en ik zat met A___Ball, veertien jaar oud. Met de techniek is het niet écht wat geworden.

Vandaag brachten wij wat overtollig huisraad naar een kringloopwinkel. Na het inleveren keek ik even rond en als vanzelfsprekend werd mijn aandacht getrokken door de boeken die daar door anderen waren achtergelaten. Normaal gesproken vind je in kringloopwinkels het treurigste van het treurigste, maar het is óók waar dat de mensen die er werken meestal geen doorgewinterde boekenkenners zijn en de boeken prijzen naar gelang ze er uit zien: oud 50 cent en nieuw een euro.
Van 20 meter afstand zag ik ze staan: de 6 delen van de Technische Encyclopedie. Voor zensenhalve euro (samen) waren ze mijn, wat een spotprijs is want elders wordt er 25-150 euro voor gevraagd.


Na 23 jaar is de eenzaamheid van A___BALL opgelost, met een tweelingzusje en 5 ferme broers. Ik stel ze u hierbij aan u voor: BALM___DRAC, DRAG___GRON, GRON___MAGM, MAGN___RUIM en RUIS___ZIJDE.

Ik wens ze nog een lang en gelukkig leven toe, op de bovenste plank!

Biecht

Heden verschijn ik, Martin de Z*, alias Boekengek, voor mijn virtuele maar strenge biechtvader.

"Vader, ik heb gezondigd."

"Waaruit bestaat uw zonde?"

"Ik heb het complete dagboek van Samuel Pepys gekocht, u weet wel, die zondaar uit de 17e eeuw die een schitterend dagboek heeft bijgehouden tussen 1660 en 1669."

"Welnu vriend, dat is zo erg toch niet; de index is afgeschaft, tegenwoordig mag men van de kerk veel meer lezen dan vroeger, hoewel ik soms wel moeite hou met sommige boeken..."

Ik aarzel even. "Maar dit boek is niet één boek, het zijn er 11....."


"Nou dat is toch niet gek? Ik heb laatst mijzelf bezondigd door bij de Bruna alle Harry Potters te kopen in een cassette. Mag niet van de Heilige Vader, ik weet het, maar men moet kennen wat men afwijst, toch?"

"Maar ik heb beloofd mij aan mijn budget te houden, 1000 Euro per maand, en hiermee ga ik er ruim overheen, dit ene werk kost alleen al 1000 euro!"

"Waarde Martin, ik begrijp de zonde. Bid 10 wees-gegroetjes en en je zonden worden vergeven. By the way, weet jij toevallig waar je een gesigneerde editie van Joseph Cardinal Ratzinger [Paus Benedictus XVI] Principles of Catholic Theology: Building Stones for a Fundamental Theology kan kopen?"

Citaat:
Mettertijd berouwt men alle zonden die men begaan heeft, en daarbij ook een paar die men nagelaten heeft"

Brigitte Bardot

P.S. Als ik Bilbiofilos niet had gehad, zou ik nooit Samuel Pepys zijn gaan lezen. Haar blog uit 2005 zette mij op het spoor, kijk hier naar haar originele bijdrage.

De inhoud

Het was niet mijn bedoeling zo lang te wachten met het weergeven van de inhoud van de doos uit de vorige bijdrage. Maar ja, druk gehad, andere dingen aan het hoofd...
Hierbij dan alsnog.
Van boven naar beneden: (klik op de foto voor een vergroting)

• Brewer's Famous Quatations (5000 citaten, met hun achtergronden en bron)

En vervolgens 8 Folio Society uitgaven, allemaal voorbeeldig uitgegeven en in een foedraal gestoken:

• The Rise and Fall of the Britsh Empire, een pil van 745 pagina's, mooi geïllustreerde geschiedenis van het Britse Rijk
• Richard Dawkins' The Blind Watchmaker
• Van Mary Kingsley de klassieker Travels in West Africa. Vrouw alleen op reis in Afrika aan het eind van de negentiende eeuw
• Enigma, het verhaal van de ontrafeling van de geheime codes die de Duitsers in WOII gebruikten bij hun oorlogsvoering, een fascinerend verhaal, waar ik meer boeken over heb
  
• The Folio Book of Hystorical Mysteries. Wie vermoordde John F. Kennedy? Waar ligt Atlantis? Is Napoleon vermoord? Deze en veel andere complottheorieën op wetenschappelijke wijze benaderd
• The Book of Common Prayer, zeg maar het missaal van de Anglicaanse kerk. Ditmaal in een facsimile uitgave van 1853, met houtsnedes van Durer en Holbein, schitterend gebonden in half-leren band, 1 vergulde en 2 geverfde snedes, 718 pagina's, werkelijk een juweel van een boek!
• The Folio Book of Days. Een typische Folio-uitgave: 366 stukjes uit de literatuur, voor elke dag van het jaar één, uit brieven en dagboeken van eerdere eeuwen. Echt een boek vol inspiratie voor boekengekken.
• en tot slot de enige facsimile uitgave die gemaakt is van het werk Jerusalem van John Blake. Schitterend gebonden in half leer en moiré linnen.

Zwijmel de zwijmel....

Het Uitpakken

Maandag 7 juli bezorgde de postbode een grote doos, afkomstig uit Londen. Wat doet een boekengek in zo'n geval?

18:45 uur
Hij komt thuis. Er staat een doos in de gang. Mooie doos, best groot ook. En zwaar.
Zoen aan de vrouw, knuffel aan de hond.

19:07 uur
Hij sjouwt de boekendoos de trap op naar zijn bibliotheek.

19:08 uur
Tijd voor mail checken, roken, en een lekker koud biertje.

19:41 uur
Hij snijdt met een mes de tape die de doos dicht houdt voorzichtig open.
Hij opent de kleppen. (Ziet allemaal bubbeltjes plastic, en boeken!)
Gehaast neemt hij een voor een alle boeken uit de doos, controleert of wat op de pakbon staat ook in de doos zit en legt alle (ongeopende, gesealde) boeken terug in de doos. Het klopt.

19:58 uur
"We kunnen zo eten!" wordt van beneden af geroepen. Kennelijk wordt het diner aanstonds geserveerd. De boekengek neemt het grootste en fraaist geïllustreerde boek uit de doos en neemt deze mee naar de eetkamer. Trekt aldaar, in de buurt van de dampende schalen, de krimpfolie er van af en na een blik of drie vier op de inhoud van het boek, overhandigt hij het zijn partner die het boek snel inziet en wijst op de gevaren die het boek loopt door de nabijheid van voedsel.

21:20 uur
Genoemd boek wordt terug gelegd in de open doos. Een ander boek wordt er uit genomen, krimpfolie verwijderd. Het boek wordt uit z'n cassette genomen en besnuffeld. Het kraken van de eerste keer dat het boek opengaat! O wat mooi!
22:15 uur
Met het boek in bed. Bladerend. hier en daar een stukje lezend. Ach, hoe genieten wij! Na 4 minuten vallen wij in slaap.

Nu wordt het spannend!

Drie dagen later.
De doos staat nog steeds daar waar hij geopend is. Niemand heeft hem aangeroerd. Hier is de foto.


Vandaag, 20:00 uur.
Ik neem een foto en schrijf dit stomme stukje. Ik heb het erg druk op mijn werk deze dagen. Uit mijn ooghoek zie ik de doos. Hij staat best in de weg. Maar ik weet dat zaterdag, wanneer ik vrij ben, deze doos helemaal uitgepakt gaat worden en alles minutieus bekeken: voor het eerst!

Uitgesteld genot is het allerlekkerste dat er is. Het is bijna als liefde. Verlangen is de moeder van het genot!

Liber Bestiarum

Wie een te kleine beurs heeft voor het originele werk, gaat voor de facsimile uitgave. Voor wie de term niet kent: een facsimile is een replica van een handschrift of een oud gedrukt boek. Het meervoud is facsimilia. Tegenwoordig zijn facsimilia veelal fotografische herdrukken: de pagina's van het originele -- vaak uitermate kostbare -- boek worden gescand en in offset opnieuw gedrukt. Dat kan snel en slordig, maar ook heel secuur en precies.

Al vele jaren ben ik dol op facsimilia. Ik heb er inmiddels een bescheiden aantal. Twee maanden geleden werd ik de gelukkige eigenaar van een facsimile van het Liber Bestiarum dat in het midden van de 13e eeuw (het gaat hier dus om een handschrift) is gemaakt en nu ligt in de fameuze Bodleian Library (Manuscript 764). Een Liber Bestiarum is een boek waarin men de op dat moment bekende levende natuur beschreef en afbeeldde, vaak tot meerdere eer en glorie van de Schepper.

Je kunt een oud handschrift als dit simpel scannen en wederom printen, maar zo is het hier niet gegaan. Het boek bestaat uit 136 folio's (tegenover elkaar liggende pagina's) en bevat 135 miniaturen. In het oorspronkelijke werk waren deze miniaturen met de hand ingekleurd en van goudfolie voorzien. Het kleurendrukwerk komt in deze facsimile van de offsetpers, maar de 135 miniaturen zijn opnieuw uit pure goudfolie vervaardigd. Het maken van de masks voor deze miniaturen kostte alleen al vier maanden werk....


Voor de rest is deze uitgave voorbeeldig: gedrukt op schitterend papier en met de hand ingebonden in het fijnste Nigeriaanse geitenleer. De band is in drie kleuren en met goud gestempeld en ook de drie snedes zijn voorzien van goud. De oplage bedraagt 1980 met de hand genummerde exemplaren. Op mijn eigen verzoek heb ik een mooi nummer toegewezen gekregen: 300.


Aangezien alleen specialisten een middeleeuws handschrift nog kunnen lezen, is deze facsimile-uitgave voorzien van een commentaarband (fraai in linnen ingebonden) met daarin een introductie en een volledige (modern) Engelse vertaling van de inhoud van het Liber Bestiarum. Beide boeken zijn tot slot 'verpakt' in een zogeheten Solander Box. En dat ziet er dan weer zo uit:


Toen ik de brochure over dit werk van The Folio Society in januari 2008 ontving wist ik meteen dat ik het wilde hebben. Maar ja, het kostte nogal wat. Tot 19 februari heb ik mijn wel-of-niet-aanschaffen spel gespeeld. Toen heb ik de knoop doorgehakt, die (niet echt verrassend) uitviel in een positieve beslissing.
Boeken als deze zet je niet in de kast, ze behoren te liggen. Je leest ze ook niet van begin tot eind. Alleen heel soms, als je dat ene gekke boekengevoel bekruipt, dan ga je er voor zitten (staan, om precies te zijn). Je wast je handen en slaat de doos open. En geniet.... drie vier bladzijden, dan gaat het weer dicht, tot de volgende keer.

Voor wie wil meegenieten om het ook eens in te kijken liggen de witte handschoentjes klaar.